| |
| |
kaba
sıfat
1 . Özensiz, gelişigüzel yapılmış, zevksiz, sakil, ince karşıtı:
Cebinden kaba fil dişi saplı bir de çakı çıkardı.- Ö. Seyfettin.
2 . Taneleri iri:
Kaba çakıl.- .
3 . Terbiyesiz, görgüsü kıt, nezaketsiz (kimse):
Kaba, hantal, şivesiz bir sürü adamlar kafesinin önüne toplanırlar.- R. H. Karay.
4 . Hafif olduğu hâlde kalın veya hacimli:
Kaba bir yün döşekle temiz bir şilte, yastık yorgan buldum.- H. R. Gürpınar.
5 . isim Kuyruk sokumunun her iki yanındaki şişkin yer.
6 . mecaz Terbiyeye, inceliğe aykırı, çirkin, kötü:
Çocuklardan biri ağzından çok fena, çok kaba bir şey kaçırdı.- O. C. Kaygılı.
|
|
|
