Michael Ende Almanya’nın en önemli çocuk ve gençlik edebiyatı yazarlarındandır.Kitapları sayısız dile çevrilmiş, bazıları filme çekilmiş ya da radyo ve televizyona uyarlanmıştır. 1998’de Münih’deki Uluslararası Gençlik Kütüphanesi bünyesinde Michael Ende Müzesi kurulmuştur. 1929’da Garmisch-Partenkirchen’de doğdu, henüz 16 yaşındayken askere çağırıldı.Savaşın ardından; bi drama okuluna katıldı oyunculuk eğitimi aldı. Oyunculuk, kabare oyunculuğu ve sinema eleştirmenliği yaptı.1954’den sonra Münih’de serbest yazarlık yaptı

1960’da Cim Düğme ve Lokomotifçi Lukas (Jim Knopf und Lukas der Lokomotivfuehrer)adlı kitabıyla edebiyat dünyasında adı duyuldu. Yazarın en çok ses getiren kitabı 1979’da yayımlanan The Neverending Story (Bitmeyecek Öykü) idi. Roman 30’dan fazla dile çevrildi ve uluslararası alanda çok satanlar listesine girdi. 1995’de 65 yaşında, Stuttgart’ta mide kanseri sonucu yaşamını yitirdi.

Eserleri;

Ayna İçinde Ayna

Bitmeyecek Öykü

Büyü Okulu

Cim Düğme ve Lokomotifçi Lukas

Cim Düğme ve Vahşi 13'ler

Çıplak Gergedan

Dilek Şurubu

Momo

Özgürlük Hapishanesi

Pimpirik ile Sümsük

Santa Cruz'a Giden Uzun Yol


MOMO:Michael Ende'nin bir romanı. Modern zamanların insanlarının yamalı zamanları var, yırtık pırtık ve her geçen gün kaynar suda yıkanmış yün gibi çekiyor, kısalıyor. Çünkü insan kıymetli değil. Kimsenin içinin kimsesi kalmamış gibi. Oysaki bir minicik zamanı ayırıp sadece dinlemek bile bereketi hareketlendirir. Çünkü öyle kodlanmış varlık. Bu böyledir. Momo şimdiki zamanların insanları için ne çok zor bir şey yapıyor kitapta. Tüm kalbiyle sadece dinliyor ve düğümler çözülüyor. Ne acı. Herkes ve her şey birbirine çok yabancı ve devasa uçurumlar açılıyor gittikçe kalplarden kalplere.Oysa ki bereket var insanın içine harcanan herşeyde. Birilerinin kalbine uzanan o ince yolda yürürken, ve içlerine çiçekler doldururken zaman o kadar o kadar çok büyüyebiliyor ki fazlasıyla yetebiliyor herşeylere.Zamanı dikkatli kullanmayı pek tabi öğretmiyor bu kitap. Gri adamlar onlar. Zamanı dikkatli kullanmaları gerektiğini söyleyip, insanın içi için kıymetli tüm zamanlarını çalışma zamanlarına aktarmayı ve böylece zaman kazanmayı öğreten, ömür uzatıcı gri adamlar var kitapta. Yalancılar.Momo, yaklaşık otuz dile çevrilen, dünyanın hemen her köşesindeki kitapseverlerin tanıdığı bir yastık altı kitabı. Yazar kitabın başında, Momo ya da zaman hırsızlarının ve çalınmış zamanı insanlara geri getiren çocuğun tuhaf öyküsü diye nitelemiş kitabı.Momo, bakıldığında yaşının sekiz mi, yoksa on iki mi olduğuna kimsenin karar veremediği, kıvırcık saçlı, siyah, iri gözlü bir küçük kız... Kitapta onun öyküsü anlatılıyor. Öykü yeri belli olmayan bir hayal ülkesinde ve belirsiz bir zamanda geçiyor. Ama bu öyküde ne prensler, ne büyücüler, ne de periler var. Öyküdeki hiç bir şey günümüz dünyasındakilerden farklı değil. Bizim gibi yaşayan insanlar, bizimkiler gibi kentler anlatılıyor.Bu nefis öyküyü okurken insan ilişkilerinin nasıl donuklaştığını görüyoruz. Yani insanların sevgi, dostluk ve arkadaşlık gibi değerlerden nasıl yoksun kaldığını... Aslında bunlar hem bizi hem de gelecek zamanların insanlarını bekleyen sorunlar. Üstelik öyle ders verircesine değil, bir masal akıcılığı içinde, etkileyici ve sürükleyici bir üslupla anlatılıyorlar.Peki bu kitap roman mı, masal mı? diyeceksiniz. İkisi de. Bazı eleştirmenler bu yüzden masal-roman demişler bu kitap için.Momo, altıncı sınıf ve sonrasında okuyan arkadaşlarımızın oldukça keyif alabilecekleri bir kitap. Ama dünyada olup biten ve doğalmış gibi görünen olaylara hayret etmeyi unutmamış her yaştan okuru da aynı derecede etkileyecek bir kitap...

Yönetici:

angel_a

' işte o benim abendstern tegan pelin ipeko angel_a why so serious? hepsini göster: 6 üye