kızcaızı lekelemeyeyim şindi; sınıfta, öğle tatili tenhasında, en arka sırada... benim ne işim var orada: ne biliyim, açılamıyodum buna bi türlü, şimdi onnar o vaziyetteyken çıkıp gidersem sankim tepki koymuş gibi olucam, ele vericem aşkımı da deşifre olucam diye korkuyodum. ben tam çantamdan sandviçimi alıp çıkacakken geldiler kuruldular sevgilisiyle arka sıraya bunlar, çıkamadım dediğim gibi, kitlendim kaldım. baktım olcak gibi değil, açtım sandviçi, pısslattım kolayı, başladım yemeye. arka sırada da bunnar birbirini yiyor; bir yandan kesiyorum yan yan... giren çıkan oluyo arada, bi bunnar bi ben, bi de yanda iki kız arkadaş daha sabitiz o öğlen sınıfta. çok garip duygular içinde yedim o öğle yemeğini, bayağı aşıkım kıza, ben açılamadan başkasıyla çıkmaya başladı vs vs. hepsi dönüp duruyo kafamda, kitlenmişim kalkamıyorum, "şap şup" ediyolar arada arkadan, lokmam büyüdükçe büyüyor ağzımda, annem de yine hem mayonez hem domates koymuş, offf!, kola da bitti çeyrek ekmek patladı bende, ekmek bayatmış da sandviç ayrılıyo yer yer, domatesler sıraya dökülür, bitmedi ki sevişmeleri, dayanamadım sonunda "gaaark!" diye bi geğirdim. hiç utanmadım; titredim, kendime geldim hatta
eklemek istediğin ipuçlarını aralarına virgül koyarak sırala: 
web sayfana ekle
arkadaşlarına gönder
favori başlıklarına ekle