ipuçları, yani etiketler; sitede dolaşırken içeriğe kolay ulaşmanızı sağlayacak sözcüklerdir.
bu anahtar kelimeler ile forum başlıklarını, grupları birbiriyle bağlayabilir, kategorize edebilirsiniz.
örnek başlığımız "hababam sınıfı" olsun; iyi ipuçları: mizah,rıfat ılgaz,sinema,kemal sunal,domdom ali,inek şaban,adile naşit
kötü ipuçları: çokkk komikk,bunun adı neydi unuttumm,bi bakar misiniz,çok egleniyorum,pffff
ekleyeceğin ipuçları -adı üstünde ipucu- mutlaka başlıkla ilgili olmalı!
artık bu başlığa ipucu ekleyebilecek kıvama gelmişsindir! bol şans
gerçeklik... hayatın bi anının resme aktarılışı...
22 Kasım 2005 23:55
lucy luyi
can alıcı an..
22 Kasım 2005 23:57
şekip
Fotoğraf en severek seyrettiğim görsel sanattır, ellenmiş, ellenmemiş fark etmeksizin. En çok da özendiğim sanattır. Bir kaç çabam oldu kamera arkasına geçmek için, dijital bir slr aldığım gün devam edecekler tabi.
23 Kasım 2005 00:04
şekip
1 ay içinde 15 renkli film çektim analog makinemle, sonra hepsini verdim, tanesine 8 euro istediler. O gün bittim bıraktım korkuyorum artık hehe. Dijital alıp ufak tefek biraz öğrensem yeter, ama azimliyim alacağım.
23 Kasım 2005 00:08
jülss..
bazı anları unutulmaz kılar..bakıp bakıp gülümsersin.. en önemli belgelerdir belkide insan hayatında..
23 Kasım 2005 00:42
lancaster
Sadece mutlu anlar !!
23 Kasım 2005 00:49
jülss..
insan hayatındaki diğer önemli belgeler nedir ki?? diploma, günlük, öğrenci belgesi vs..
diploma iş başvurusunda veya hayatının bikaç aşamasında gereklidir insan için.. günlükte hüzün vardır genelde.. paylaşamadığın sıkıntılar..
ama fotoğrafkar genelde mutlu anlarda çekilmiştir.. herkes gülümser.. hayatın güsel olduğunu anlarsın bakınca.. o yüzden önemlidir bence..
yine mi çok iddialı oldu?:)
23 Kasım 2005 00:49
jülss..
:)
23 Kasım 2005 00:52
şekip
Fotoğrafın çekenine ve çekilme amacına göre değişir neyi ne şekilde yansıttığı. Herkesin sırıtması poz vermekle alakalı bir durum. Talk showlar, standuplar, tiyatrolarda filan çekilmiş seyirci resimleri hariç topluca gülen insan fotorafı bulmak zordur, ama somurtan insan fotorafları da poz olabildiği gibi, savaşta orada burada sıklıkla elde edilebilen görüntüler. Poz vermek ve vermemekle alakalı biraz da. Poz verilmiş fotoğraflar ileride kendimizi görmek istediğimiz gibi olmaya çalıştığımız fotoğraflardır, istenileni vermeye çalışırız. Poz verilmeyen fotoğraflar daha gerçektir, hayatı yansıtırlar. Bir hikaye, bir durum anlatırlar, o açıdan belgesel olarak onlar değerlidirler. Belgesel olarak daha da değerli olanlar videolardır tabi, ama onlar her zaman o kadar estetik olmayabiliyorlar.
23 Kasım 2005 01:02
jülss..
evlenirken de bir sürü fotoğraf çektirirsin sonuçta.. fotoğraf olmasa da unutmazsın tabikide yaşananları ama fotoğraf ayrı bir boyut katar bence..
mesela bence evlilik cüzdanı o kadar da önemli bir belge değil fotoğrafların yanında( bu benim evliliğe bakış açımla ilgili bi düşünce.. derinlere dalmayayım daha fazla çıkamıorumm:))
23 Kasım 2005 01:04
emiracle
şekip can gökalp'in bahsettiği "sırıtma" pozları çoğu zaman içten değildir hatta amerikan argosunda böyle gülümsemelere "magazine smile" denmektedir.
23 Kasım 2005 01:04
lancaster
ya magazıne smıle dıe bısı yokh aglarkenmı cektırcez fotoları :D
23 Kasım 2005 01:06
şekip
İleride bakınca mutlu, iyi, pozitif görünmek istediği için sırıtır veya güler insanlar. Herkes her fotoğraf çekildiği anda mutlu olacak olsa, flaş ışığından mutluluk silahı filan yapmışlardı çoktan.
23 Kasım 2005 01:11
jülss..
ben zaten yapay sırıtmaları kastetmek istememiştim.. mutlu anlarda çekilen fotoğrafları kastetmiştim.. kendi fotoğraflarıma baktığımda hep yaşadığım güsel şeyleri hatırlıorum..
sıkıntılı savaş anlarında çekilen fotoğrafların anlamı çok farklı tabikide...
zaten yapaylığın olduğu fotoğraflara bir kere bakıyosun, 2. defa bakmak istemiosun.. anlamsız geliyo..
23 Kasım 2005 01:14
şekip
Ben kendimi kasmadan gülecek kadar o kadar az mutlu oluyorum ki, eheh. Mizahi birşeylere gülmek dışında az güler insan sonuçta. Ne bileyim...
23 Kasım 2005 01:23
jülss..
haklısın ama sonuçta fotoğraf çektirdiğin insanlar genelde sevdiklerindir, yakınlarındır, varlıklarından mutlu olduğun insanlardır..
poz verip özel gülsen bile çokta yapay sayılmaz gülümsemeler.. içinden gelir çoğu zaman
23 Kasım 2005 01:29
lucy luyi
fotoğraf çektitirken hiç gülmeye çalışmam . poz da vermem. oyle o an nasıl duruyorsam ole çektiririm, vesikalıkda bile.. simdi kriterlere uyabiliyormuyum ben yoksa gülmüş olmak için gülmem mi lazım? :)
benim bakış açımdan neyse odur bir fotoğraf. resimdeki insan gülüyor olsa bile ben nasıl anlamak istersem oyle anlarım. ya da ne bileyim bence bir insanın o anki hissiyatını anlamak için mimiklerden önce gözleri gelir. gülmeyen birisinin bile içten içten güler olduğunu ( tabi mutluysa ) anlamanın zor olmadığı gibi sahte gülüşlerin de altındaki hüznün anlaşılabileceği kanısındayım..
23 Kasım 2005 01:37
duygu
amatorce ugrassamda ...
fotograf cekmekden zevk aliorum .
ozellikle doga ya da sehir fotolari .. cevremde gorduklerim ... yasami ifade eden seyleri cekmek cok keyifli .
23 Kasım 2005 01:45
duygu
yandaki fotonun bisiyi simgeledigi yok .
sadece benim fotom , insanlar nasil bi kisilikle konustugunu gorsunler die konulmus , basit bir foto .
23 Kasım 2005 01:50
willow is blessed
Fotoğraf bir ev yanarken yangında ilk kurtarılacak olandır.
Bu özelliği kullanabilmek için siteye giriş yapman lazım.
Bu özelliği kullanabilmek için siteye giriş yapman lazım.
Bu başlığı arkadaşlarının inceleyebilmesi için bloguna veya web sayfana ekleyebilirsin!
Başlığın sadece adresini eklemek istiyorsan şu URLyi yazman yeterli:
http://www.ortakantin.com/forum/824
Başlığı adıyla birlikte web sayfana eklemek istiyorsan, gerekli HTML kodlarını kutunun içinden kopyalayıp kendi web sayfanın kodlarının arasına ekleyebilirsin:
Sen de binlerce üniversiteli gibi ortakantin'e katılabilirsin. Hemen üye ol!
Üniversiteliler ortakantin forumlarında gündemi takip ediyor, arkadaşlarıyla ve diğer üyelerle fikir alışverişinde bulunuyor ve sınırsızca mesajlaşıyor!