Kadin dusmaniysa ben onu cok sevdim okuyum bol bol:D

Kara giysiler ve suskunlukla bil ki; görünür her kadın zeki.
İyinin ve Kötünün Ötesinde/F. Nietzsche

kesınlıkle anlasılması zor bi insan.ne kadar kitabı varsa okyun yınede zorlanırsınız anlamkta.yalnız yaptıgı en ii sey gerceklerı yuzunuze vurmasıdır.tum gerceklerı hemde.insanın içindekilerı kusar ve o kusmuga bakmanızı saglar mıdenız bulanır tiksinirsiz ınsan oldugunuz için ama bakarsınız bu kadar gercektır bence nietzsche...

insanın içinde sakladıklarının, söylemeye korktuklarının dışa vurumu...
bir ayna .görmek istediklerinizi değil sadece gerçekleri gösteren....

nietzsche bile kendini anlayamamışken bizim onu anlamamızı istermidir?bilinmez ve bencesi yok....

hayat sevince güzel

tezinin anti tezi

hayat sevmeyince daha güzel

Böyle buyurdu Zerdüşt.

Kitabe-i sengi mezarına sadece O, bir bireydi yazdıran öncülü Kierkegaard gibi,
anadan doğma kimliksiz ve ülkesiz Lautreamont
ya da,
bütün ışıklardan köşe bucak kaçmış dev gibi anarşist yazar Blanchot gibi,
elektrik direğine asılı Nerval,
doğmuş olmanın sakıncası Cioran,...

liste uzar gider.

nevi şahsına münhasır bir anarşist.
Hayyam'ın o dediklerinden; efsane söyleyip uykuya dalanlardan..

Hayat sevmeyince daha güzeldi o ve onun gibiler için.

Bana diyorsunuz ki ‘hayatın yükünü taşımak zor.’İyi de neye yarar o zaman kuşluk vakti mağrur, akşam vakti itaatkar olmak?
Hayatın yükünü taşımak zor:ama siz de çıtkırıldım olmayın öyle!Her birimiz pekala hayli yük taşıyabilecek erkek ve dişi eşekleriz.
Üzerinde bir damla çiğ var diye tir tir titreyen gül koncasıyla müşterek neyimiz var?
Hakikat şu:biz hayatı seviyoruz, ne ki , hayata değil, sevmeye alıştığımız için.
Aşkta daima biraz hezeyan vardır.Ama hezeyanda da daima biraz akıl bulunur.
Ve bana, ki hayatla aram iyidir, öyle geliyor ki, saadeti en iyi idrak edenler, kelebek ve sabun köpüğü ya da benzeri türden insanlardır.
Bu yufka, ahmak, narin, hareketli ruhçukları uçuşurken görmek – budur Zerdüşt’ü gözyaşı ve türkülere sürükleyen.
Ben, yalnız dans etmesini bilen bir tanrıya inanırdım.
Ve şeytanı gördüğümde, onu ciddi, titiz, derin ve vakur buldum:o, ağırlığın ruhuydu- onun yüzünden düşmekte her şey.
Öfkeyle değil tebessümle öldürülür kişi.Hadi, öldürelim ağırlığın ruhunu!
Yürümeyi öğrendim:öğrendim öğreneli koşar dururum.Uçmayı öğrendim:öğrendim öğreneli ihtiyacım kalmadı , yerimden kımıldamak için itilmeye.
Şimdi hafifim, şimdi uçuyorum,şimdi altımda kendimi görüyorum,şimdi tanrı dans ediyor içimde....
Böyle buyurdu Zerdüşt