yalnızların en büyük sorunu

ÜYE OL

GİRİŞ

120 kişi kantinde

başlık ara

forum

	forum ana sayfası
	yeni başlıklar
	güncel başlıklar

	güncel
	kampüs
	müzik
	sinema/tv
	edebiyat
	spor
	teknoloji
	ilişkiler
	oyunlar
	konu dışı
	geyik

forum > edebiyat > yalnızların en büyük sorunu

mesaj ekle yeni başlık aç forum ana sayfası

Sayfalar: 1 2 3 4 5 6 7 Sonraki Sayfa >> şu anda 1 - 12

elif

"özgürlüğümüz yoksa yalnızlığımız mıdır" diye tanımlamaya yöneldikten sonra sonra Attila İlhan, yalnızlıgın nasıl bir sey oldugundan bahseder; "yalnızlık
çakmak taşı gibi sert
elmas gibi keskin
ne yanına dönsen bir yerin kesilir
fena kan kaybedersin"

ve sonra bir gözlem, bir iddia, bir...
"yalnızların en büyük sorunu
tek başına özgürlük ne işe yarayacak
bir türlü çözemedikleri bu"
der.

Yalnızlık nedir, belirtileri nasıldır ve yalnızların en büyük sorunu?

Yani Attila İlhan'ın bu düşüncesi hakkındaki yorumlarınız ve kendi düşünceleriniz için yine.

27 Ekim 2005 03:33

m e h m e t

Yalnızlık zor.. :)

27 Ekim 2005 03:35

nefertari

iste sezen aksu'nun yalniz kullar adli sarkisi:)))))))))

tanrım tek başına koyma kulların
yalnızlığa ancak sen dayanırsın
eşsiz dostsuz kalanın zordur halleri
yalnızlığa ancak sen dayanırsın

şu gelen yar olaydı
elinde nar olaydı
ikimiz bir gömlekte
yakası dar olaydı

yeşil bağın üzümü
yola diktim gözümü
ne gelen var ne giden
kime deyim sözümü

güveyli evler gördüm
kurulmuş yaya benzer
güveysiz evler gördüm
kurumuş çaya benzer

tanrım tek başına koyma kulların
yalnızlığa ancak sen dayanırsın
güzel çirkin deme sen kayır yine
bir münasip koca her birimize

hasretini çekmişlere
tazeyken dul kalmışlara
alı gülü solmuşlara
ver ver ver ver

gökte uçan kuşlara
kurumuş kocamışlara
boynu bükük kalmışlara
ver ver ver ver

hey tanrım
bana üç tane
üç te yetmez beş tane
beş te yetmez yedi tane
ver ver ver ver
ver allah'ım ver

amanin kalsin yalnizlik iyidir:))

27 Ekim 2005 05:12

dulcineaa

bence yalnızlık bi insanım kendi tercihi olduu sürece güzel bişiy..

27 Ekim 2005 05:33

şekip

Hepimiz soysal köpekleriz, yalnızlık uzak bir ütopya günümüz insanı için.

27 Ekim 2005 05:34

yasin altunkaynak

yalnızlığın her türlüsünden nefret ederim. yemişim özgürlüğü.

27 Ekim 2005 17:10

yasin altunkaynak

sana aynen katılıyorum oğuz

27 Ekim 2005 17:24

sramana

kendini dinlenmek...bir süre sonra türlü paranoyalar yaratmak...kendi kendine farklı dillerde monologlara (dialog:P) girmek....tehlikeli birşey....kilniğe kadar yolu var...

27 Ekim 2005 18:10

system failure

yalnızlıktan kasıt olarak ömrünü tek başına geçirmek ve kararlarını bazen aklın bazen kalbin öyle dediği için almak diye bahsediorsunuz ama bunu kimse yapamaz ve buna katlanamaz...yalnızlık bana kalırsa budur : "bir ev düşünün yalnızca sizin yaşadığınız içinde..ve o evde bir telefon yok,ceptelefonunuz haricinde.sizin orda olduunuzu hiç bir yakınınız bilmiyor,sizinle sadece cep telefonunuz aracılığıyla görüşebiliyor ve siz zaten istediinizde telefonu kapatabliorsunz dünyayla ilişkinizi kesmişcesine...sokağa çıktığınızda birşeylerin peşinde koşan insanları kendinzden farklı görüorsunuz city of angels filmindeki 2 melek gibi..ama tanıştığınız konuşmakatan zevk aldığınz insanlr var nerde olduklarını bildiğiniz ve arasıra ziyarete gittiğiniz,pek nerde kaldığınızın ne yaptığınızın derdinde de olmayan sormayan insanlar..böyle insanlarla birarada olduunuz bir dünyanız var..ve eviniz ; orası yalnızlığı sevdiğin yer,bir sığınakta yağmurdan kardan vb.saklandığın gibi,kendi kendine kaldığın gibi..o sığınakta dışarıdaki pek de haz etmediğin kişilerden ve olanlardan saklandığın şey işte yalnızlık"

benden bu kadar..uzun oldu biraz...

27 Ekim 2005 18:26

avni

bkz. raif bey - maria puder

bence en büyük sorunları yarattıkları yalnız dünyadan çıkmaktan korkmalarıdır, inanmamaları dünyalarına başkalarının da sığabileceğine

27 Ekim 2005 19:47

alesta tramola

insan kendisini aynada goremez, ancak baska insanlardaki izdusumunu gorur.. o yuzden yalniz karanliktadadir. umursamiyorsa kendini gormeyi ve korkmuyorsa karanliktan , gercekten ozgurdur yalniz.

27 Ekim 2005 20:07

elif

Sosyal köpek*ler olmanın sonucu bir anormallik kabul edilir yalnızlığın insanın kanına işlemiş hali...
Ve en büyük sorunları, mutlak yalnızlık**a "normal" bireylerden daha yakın olmalarına ragmen, ne kadar uzak olduklarını da bilmeleridir.

Yalnızlık, edilgenliklerden mümkün nispet uzak kalmak olarak tanımlanırsa, özgürlük oldugunu düsünebiliriz.
Edilgenlikler evrenin varolusundan beri süregeldikleri için ve son'a kadar da bu edilgenlikler var olacagı için mutlak yalnızlık mümkün degildir.
Bu mantıksal çıkarımları bir kenara atıp özgürlük yalnızlıktır, ama yalnızken elinde olan özgürlüğü yarin yoklugunda ne yapacaksın sorusu takip eder...
Yalnızların en büyük sorunu budur işte; Her seyi bilir, her seye teget geçerler.
Attila İlhan'ın düsünce sistemine baktıgımızda gördügümüz sorun "inanmamaları dünyalarına başkalarının da sığabileceğine"*** degildir; şair der zaten "ikimiz sanmıştık ki
tek kişilik bir yalnızlığa bile
rahatça sığarız
hiç yanılmamışız"; şairin söyledigi de bu bilemezliktir: Yalnızlığın özgürlük oldugu kabul edildiginde bu yalnız özgürlügü yar olmadan ne yapacagıdır özgürlüğüne düşkün aşığın.

* sekip can
** adem
*** avni 'nin kullandıgı söz/söz öbekleridir.

27 Ekim 2005 23:58

Sayfalar: 1 2 3 4 5 6 7 Sonraki Sayfa >> şu anda 1 - 12

web sayfana ekle

arkadaşlarına gönder

favori başlıklarına ekle

sen de yazmak ister misin?

Binlerce üniversiteli gibi ortakantin'e katılabilirsin.
Hemen üye ol!

Bu foruma yorum eklemek için siteye üye olman veya giriş yapman gerekiyor.

Üniversiteliler ortakantin forumlarında gündemi takip ediyor, arkadaşlarıyla ve diğer üyelerle fikir alışverişinde bulunuyor ve sınırsızca mesajlaşıyor!

Üye olmak, profilini ve fotoğraf albümünü oluşturmak için buraya tıkla.

nedir? | istatistikler | yardım | kullanım şartları | iletişim