Masumdun..
Herkesten farklıydın..Öyle ki herkes birbirine benziyordu..
Sense,hep uydurduğum masalların asıl kahramanı oluyordun…
İri zeytin gibi gözlerin vardı,gözlerin diyorum…zeytin gözlerin..
Sanki her şey sonluydu ve sen sonsuzdun,her şey büyüyor sen aynı kalıyordun..
Sanki herkes sonbaharı yaşıyor sen hala baharında bana çiçek topluyordun…
Ya da ben öyle sanıyordum…
Bir gün..
Geldiğin yeri anlat istedim..
Uzak mı yaşadığın yer buraya?
Üzülme her gün gelirim dedin…
Yerini söyle dedim,belki bir gün ben gelirim…
Açtın gözlerini…benim yaşadığım yer çok küçük dedin…
Olsun benim kalbim çok büyük…istediğin kadar kalabilirsin dedim…
Ve Geldin..
Ama..hep yağmur yağıyordu senin baharında…yine de kahkaham oluyordun…
Sevinçle atıyordum kendimi sokağa..
Yalınayak parmak uçlarımda ıslanıyordum,sen gökyüzümde..
Ama sonra..
Her yanım hüzün oluyordu,ıslanan elbisem bedenimi sarıp senin baharında donunca..
Hıçkırığım oluyordun..
Acım oluyordun ve soluğumu tutuyordun…
Dizlerim kanıyordu..boyası akmış gözlerim ise titreyerek inatla hala seni arıyordu…
Nerdesin ki?...nerelerdesin…
Bilirdim yaşadığın yer küçücüktü,yine gelirdin…
Ya da..
Kalbi büyük birinde baharın taze kokusunu yine içine çekerdin…
Ve sonra yine gelirim deyip küçük gezegenine dönerdin…
Kim bilir…
şimdi gelsen sığabilir misin ki benim dünyama..
Zeytin gözlerin yer edinebilir mi gözlerimin yuvasında…
Eğilip öpebilir misin dallarımdan…
Ben yine de..
Perdelerimi aralık bırakıyorum her gece..sevmeyi bilmesen de..
O yıldızlardan bir tanesinde sen varsın diye..
Kim bilir belki gelirsin de…benim sonbaharımda aşkı bulursun diye…

__Ezgi Erdoğan__ 13.04.2008 01:36 (zeytine.)

özlemişim seni okumayı :)
teşekkürler.

fix kıro boş yazı

teşekkür ederim çiğdemcim.

oldukca guzel emeğine sağlık ;)

çok güzell :))))))

bunu sen mi yazdın?
iyi hoş da kıskandm ya :) ben de bi şiir yazmştm çok komik olmştu...

ben yazdım:)..teşekkür ederim

bana da yazsanaa :)

o zaman ben yazmiiim...içim de biraz da olsa umut var...

bu söz bana ait değil ama okuduğumda hep kaybettiğim zamanlarda yazdığımı farkettim,bu yüzden kendimce inandım:)

Sabaha karşıydı…Kan ter içinde uyandım..Düşümü çalıyordu biri…
Siyahtı,beyazdı düşüm…
Ama erektim yine..
Duş aldım..düş verdim..boş_aldım…
Düşümü sen çaldın…Düşlerime renk çaldım…Mor’u sana bıraktım..
“Bana dokunma” diyordun.Yataktan dü(ş)üyordum…
Dü(ş)ündüm… yada öyle olmak isterdim.
Düşümdün…yada öylesin hala…
Düşünemedim…

galiba doğru :(

baharda yazılan güzel yazılardan...

kendi baharımda...

Şizofren bir aşkın gölgesiydi belki yıllar yılı içinde saklandığım çıkmazlar,

Ruhumu çekiştiren ve iniltilerini çok önceden beri hissettiğim acımasız bir ruhtu aşk.

Suçüstü yakalanmıştm herseferinde yetişkin günahların sevda diye bana yalandan seslenişlerine,

Sevmediğim bütün karanlık bedenlere keşkelerimi gömerek, gidiyorum yinee çıkmaz sokaklara...

bu da bendenn size iki satır bişi iştee...:)paylaşiim dedim:(