Çocukken babasına özenirdi,onun gibi bir koca olmaya,baba olmaya.Herkes gibi ailesinin en mükemmel aile olduğuna,ebeveynlerinin hep doğruları yaptığına inandırmıştı kendini.Belki de haklıydı ama bunu bilemezdi kuşkusuz.Annesinin babasını çok sevdiğinin farkındaydı.Bunu nasıl sağladığını sorardı hep kendi kendine.Birkaç cevap da bulmuştu.Eve zamanında gelirdi.Karısına güzel sözler söylerdi.Ailece yemeğe çıkarlardı.Her şeyi birlikte yaparlardı.Arada bir babası arkadaşlarıyla da yemeğe giderdi ama bu ayda iki defadan fazla olmazdı.Annesi kıskanç bir kadın sayılmazdı.Eşinden birkaç defa şüphelenmişti ama kanıtlanamamış eylem suç değildi.Bu kıskançlıklardan sonra babasının yüzünde beliren gülümseme ömrünün sonuna kadar gözünün önünden gitmeyecekti.Ona kesinlikle hayrandı.Hiçbir şeye muhtaç değildi ailesi,eve zamanında gelip giderdi,çocuklarına iyi davranırdı,onunla konuşan kadınlar sadece ona dikkat kesilirlerdi.Konuşmanın sonundaysa yüzlerindeki salak gülümsemeyi silmeye çalışır,üstlerini başlarını düzeltirlerdi ve onun arkasından bakarlardı.
Acaba babası hiç annesini aldatmış mıydı?Aldattıysa ona kızmalı mıydı?Annesinden yana mı olmalıydı babasından mı?…Bu sorular kafasını kurcaladı yıllarca.
Bu şartlarda bir karakter edindi ve erkek olmak iç güdüsü ağır bastı.Az da olsa babasının tarafını tuttu.Fakat bu taraf olma kendi hayatına azdan fazla yansıdı.
Gençliğindeki sorunu kimseyi sevememekti.Birileri olurdu hayatında ara ara ama onlara fazla önem vermezdi.Babasının etkileyiciliği onda da vardı.İstediğini elde etmişti hep ama duygu olmayışından şikayetçiydi.Çok istersen olurmuş derler ya ,sonunda birini sevdi hem de çok…
Kendini kaybetti dersem abartmış olmam.Gözü sadece onu görüyordu,o çapkın gülümsemesi artık belirmiyordu yüzünde.Sadece onunlayken mutluydu.Sonunda evlendiler,artık evliydi ama hayal ettiği gibi değildi bazı şeyler.Evliliği sorgulamaya başladı.Sevdiği kadınla evli olmaktan bile mutlu değildi.Başka biriyle evli olma ihtimalini aklından bile geçirmek istemiyordu.O zaman ne acılar çekerdi kim bilir.
Çocukluğu geliyordu gözlerinin önüne sık sık.Babasının mutluluğu ,annesinin aşkı…Kendi evliliğiyle karılaştırıyordu onlarınkini ve içi günden güne kararıyordu.Böyle bir aileden geldiğine göre evliliği iyi gitmeliydi.Yani suç onda değildi ,karısını suçlamaya başladı bir süre sonra.Eve gitmek istemiyordu ,arkadaşlarıyla zaman geçiriyordu.Onların evlilikle ilgili sığ teorilerine bile değer vermeye başladı.Herkes şikayetçiydi evlilikten,mutlu olanlar ise ezik tiplerdi,mutlulardı.
Yeni insanlarla tanışmaya başladı Yeni kadınlar oldu hayatında.Severek evlendiği karısını düşünmek bile istemiyordu artık.Anlık mutluluklara vermişti kendini.Bu sayede iyi hissedebiliyordu.Aslında karısından şikayetçi değildi ama içinde olduğu durum onu rahatsız ediyordu.Sıradanlık ,tek düzelik…Heyecan ve tutku yoktu eskisi gibi ama artık vardı.Yeni kadınlar yeni bedenler onu kendine getiriyordu.Karısı da böyle miydi acaba? O da aldatıyor muydu kendisini? Pek de umurunda değildi aslında.Onu artık kendine ait hissetmiyordu, sadece bir zamanlar aşık olduğu kadındı. Karısı değil mi diyecek olursanız bu kelimenin anlamını kendi içinde bulamamıştı…
Yine ‘’tutku dolu’’ bir gecenin sonunda tanımadığı bir evde uyandı.İşe geç kalmıştı ama umurunda bile değildi ,isteksizce giyindi ve işe gitti.Kısa bir süre sonra iki polis geldi iş yerine ve hiçbir açıklama yapmadan onu karakola götürdüler. Hücreye atıldıktan bir süre sonra onu komiserin yanına götürdüler.Başka birisi olsa sorular sorar,neden buradayım der,belki ağlar en azından heyecanla saçmalardı.Ama bunları yapmadı,durumundan pek şikayetçi görünmüyordu.
Komiser karısının sabaha karşı ölü bulunduğunu söyledi.Hiçbir tepki vermedi.Geceyi nerede geçirdiği sorulduğunda ise hatırlamıyorum deyip gülümsedi.Cevap vermeye üşeniyordu ve bunlar onun tutuklamasına yetti.
Mahkeme gününe kadar bir çok şey öğrendi.Karısının onu aldattığını,başka birine aşık olduğunu,kendisinden ayrılmak için avukat bile bulduğunu…Hiçbirini fark etmemişti.Ve bir numaralı şüpheli durumundaydı…Yine bir soru takılmıştı kafasına : Hayatın kendi içinde bir adaleti var mıydı?

Ne ekersen onu biçersinn...karısına ilgi göstermeyip başka kadınlara giderse bi erkek böyle olur işte ...:)adalet biyerde çıkar karşısına herkesin..
vazgeçin artık şu açgözlülüktenn.!

owww ...

bu kadar da körlesebilir, bencillesebilir mi insan gercekten :S

adan hayatını kaybetmiş resmen

wuff be ne hikaye

hikaye mi yoksa arkadaş kendi mi yaşamış bunları?

ya bişi sorcam sana bizim bi arkadaş var şimdi bunun sevgilisi şöle böle ....

şöle böle ne ya gay mi top mu

az bile olmuş adam herseyi bu kadar sorgularsa sonu böyle olur
eğer evliysen evine bağlı olacaksın başka yolu yok!
ikiside cok saygısızca davranmışlar...

sonra noldu? diye sormak istiyorum, yazı çok uzun geldi bi an. kimilerinin küfür ettiğini duyar gibiyim, ben de sizin efendim.

Arkadaşlar bundan önceki başlık 'umut' ve bunu ben yazdm sonu sonrası yok ben düşünmedm yani siz istediğiniz gibi bitirin.Yaşamışlığım da yok hayal ürünü yani..

hikayeden çıkan sonuçlar

çook sevdiğin biriyle evlenme göte gelirsin
geceyi nerde geçirdiğini mutlaka hatırla yoksa kodese gidersin
karını aldatrısan oda seni aldatır boynuzlara gelirsin
ölee herşeyi sorgulama beyin damçıklaması geçirirsin

bi de böyle bakış açıları var tabi,farklı ifade şekilleri,meazzaanın ki daha etkili tabi:)

yok beyaa mahkeme falann en temizi hiç evlenme karesim ne sen onu aldat nede o seni aldatsın evlenmekii gormeyesin askı tadında bırakın ....

türk filmi gibi hey maşallah