İlk defa alıyorum kalemi elime.Yaşım gereği bir arayış galiba ya da yaşadığım sorunları dışa vurma şekli…Hayatta bir çok şeyi başardım,sıkı planlı çalışarak.
İyi bir kariyerim iki çocuğum ve dışardan mutlu gibi görünen bir evliliğim var.Sorun da tam burada işte…
Karım,sevgilim demek isterdim ama yapamıyorum.Artık oynamak,rol yapmak istemiyorum.En azından bu kağıda karşı dürüst olmalıyım.
O kadar çok severdik ki birbirimizi.Herkes bize özenirdi.Örnek çifttik yani…Umrumda değil diğer insanların düşünceleri!Hala örnek bir çiftiz onlara göre.
Her ilişkide olduğu gibi bizim de sorunlarımız vardı başlarda bunları sevgimizle yendik ama hiçbir zaman büyük sorunlarımız olmadı.Çok sevdik birbirimizi,hergün her an birlikte olmak isterdik.Onun için çok derse girmediğim oldu,arkadaşlarımı ektim.Herşey küçük görünürdü gözüme onun sevgisinin yanında.
Öğrencilik dönemi çok hareketliydi tabi,küçük tatlı heyecanlar,ailelerden gizli buluşmalar…Baktık olmayacak evlenmeğe karar verdik.Konu ailelere açıldı,ufak tefek pürüzler dışında sorunsuz bir süreçti.Evimizin nasıl olacağına, eşyaların yerlerine kadar birlikte karar verdik.Evlenmeden çocuklarımızı hangi kurslara göndereceğimizi bile konuştuk.Ben sanatsal yönden geliştirmek istiyordum o ise iyi bir kariyer için planlar yapıyordu ufaklıklar adına.Onun dediği oldu tabi.Her zaman olduğu gibi direnemedim bir zamanlar sevgilim olan kadının karşısında…
Ve nihai son,evlendik…başlarda çok güzeldi her şey istediğimiz kadar birlikte olabiliyorduk,kimseye hesap vermek zorunda değildik ama baştaki kadar toz pembe gelişmedi olaylar..İşine ve çocuklara verdi kendini…Bense onun hayat arkadaşıydım,ev arkadaşı gibi bir şey yani.Sorumluluk paylaşımı bir nevi…
Gereksiz kıskançlıklar ortaya çıktı bir süre sonra.Birkaç gün eve geç geldim diye onu artık eskisi gibi sevmediğimi,onu önemsemediğimi,yerine getirilmesi gereken bir görev olarak gördüğümü söylemeğe başladı.Ne kadar kolaydı bunları söylemek onun için.Benim ne hissetiğim ne düşündüğüm umrunda bile değildi.Ağzımı açıp tek kelime bile edemiyorum o bunları söylerken,umutsuzum galiba…
Umutsuzum diyorum ama arada bir o masayı toplarken,televizyon izlerken gözlerinin içine bakıyorum,bana eskisi gibi bakacak mı diye…
eklemek istediğin ipuçlarını aralarına virgül koyarak sırala: 
web sayfana ekle
arkadaşlarına gönder
favori başlıklarına ekle