Çeşmeden su içerdik.. Pasta yerdik, ekmek yerdik, sekerli içecekler içerdik ve fazla kilolarımız yoktu çünkü sokakta oynardık. 3–4 arkadaş ayni şişeden içerdik ve hiçbirimiz ölmezdik. Oyuncak arabaları haftalarca uğraşıp kendimiz yapardık sadece fren yapınca nasıl iz kaldığını görebilmek için. Problemlerimizi kendimiz çözmeyi öğrendik. Sabah evden çıkıp aksam sokak lambaları yanıncaya kadar dışarıda kalabilirdik. Anamız gece sokaktan bizi çeke çeke, bağıra bağıra alırdı. Kimse bize ulaşamazdı cep telefonlarımız yoktu. Akıllara zarar! Playstationlar, nintendolar, videolar, PC, 98 kanallı kablo yayını, internet, Chat odaları yoktu.
Arkadaşlarımız vardı sokağa çıkar ve bulurduk onları. Oynadığımız oyunlarda bazen canimiz yanardı, ağaçtan düşerdik, her yerimiz çizilirdi, çeşitli kazalar ve yaralar olurdu. Ama asla haklilik haksizlik kavgası olmazdı. Doktora
giderdik kimse de suçluluk duymazdı.

Hatırlar mısınız kazaları? Dövüşürdük, itişirdik mor lekeler oluşurdu ama biz çabucak iyileşmesini öğrendik. Ağaç dallarından çelik çomak oynardık, birbirimizin gözünü oymazdık. Komsu bahçesindeki kiraz ağacına dalardık.

Bilirimsiniz dalmayı meyve bahçesine dalmayı dut ağaçlarının tepesinde dolaşmayı onu sallamayı ve örtünün üzerinden dut yemeyi bilirimsiniz?

Önceden haber vermeden bisikletle veya yürüyerek bir arkadaşımıza gidip zili çalardık, içeriye girip saatlerce oynar, konuşurduk (Dusunebiliyormusunuz habersiz). Eğer doğru zamanda gelmediysek içeri giremezdik. O zaman da hayal kırıklığını öğrenirdik, herseyin istediğimiz gibi ve istediğimiz zamanda olamayacağını öğrenirdik.

Öğretmenlerin daha çok zamanı vardı ve neşeliydiler. Herkes koleje gitmezdi, gitmeyenler aptal sayılmazdı. Kuaför de olunabilirdi. Şans-talih-kader-kısmet sattınız mı sokaklarda. Bağıra bağıra. Sonra kutudaki gofretleri oturup bir köşede gizlice yediniz mi siz? Yaptığımız her şeyin arkasında dururduk ve tutarlıydık. Okulla veya kanunla çelişkide olduğumuz da ailemiz bizi dışlar mı düşüncesi yoktu.

cogumuz susam sokagını ızler yada barıs abının 7 den 77 ye programını hayranlıkla bekler şirinler zamanı geldıgınde yemek yemek bıle bekleyebılırdı tas devrı jetgıller vee adını unuttugum bır suru karakterle uyurdummm ...
bılgısayar oyunları yoktu o saman seksek istop saklanbacc siiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiimiiiiiiiiiiiiiiiiit körebe ortada kuyu var yandan gec yakan top 9 aylık falan oynardık!

bilyalıya binerdim,ağaçlara dalardım :DD akşam saklambaç oynardık akşam daha bi güzel olurdu.ama ağaçta dut yemek gibisi var mı ya :DDD

hiç bana göre olmasa da, yine de çocukluğumun en güzel günleri izmirde anneannemlerin yanına gittiğimde geçmiştir. yazın oraya gittiğimde, sokağa çağırmaları için arkadaşlarımı ne heyecanla beklediğimi hatırlarım hala. ,

biriktirdiğimiz gazoz kapakları, sokağa gelen darı (kaynamış mısır) satıcısı, diğer sokaklardakilerle oynanan oyunlar, yeni heyecanlar, akşam olup hava kararmasın diye yapılan dualar ..

yine de her şey zamanında güzel. artık tatlı bir anı onlar.

mahalle maçları

dusup dusup dızlerım mor eve gıder bıde cogu zaman annemden de azar yerdım=)

sokağın o gizemine dayanamayıp, sünnet olduktan hemen sonra bile çıkıp maç yapmıştım, ki hayatta yapmayacağım bir şeydir.
sonra malum yere top geldi ve deli kanamıştı.
babamın kendini odaya kapadığını hatırlarım bunalımdan ahah

ahahah
hiç güleceğim yoktu:))

Tabii ki pazar akşamı ve Bizimkiler dizisi..

Öncesinde banyo:P

trajikomik öykülerim mevcut maalesef.

eski evdeki erik ağacı..
mahallede oynadığımız ip oyunları
gece bisiklet gezileri
annemin çağırışlarına kulak asmayışım ve annemin bi ton diğer tezze sürüleri ile bağırark kendinden geçişi ve sonunda bıkıp babamı yollaması..

babamın saçının telinin ucunu pencerede görmemle koşturarak eve girmem:))

bir keresinde bir arkadaşımın kafasına yanlışlıkla taş attım(halbuki çekil oradan dedim yani o kadar..)annesi eve geldi siz oğlumun başını yardınız die ben de tuvalaete saklandım ışığı da söndürdüm ama kadın buldu beni..

kesin ablam söyledi..:))

bi de kadını dinledim..he ne oldu sonra hiç..:))

haha sen devekuşunun hikayesini o zaman bilmiyormuşsun sanırım :)

haha sen devekuşunun hikayesini o zaman bilmiyormuşsun sanırım :)

şimdi delikleri karıştırmayalım yalnız..:D

ama saklanmak konusunda ihtisasıma başladığım zamanlardır onlar:))

evet uzerıne salca surulmuss ekmek sokaklardaa cok yerdımmm

bi de tuzlanmış domates veya salatalık. onların tadı bambaşkadır sokakta.
bazen de karpuz :)

Uzansam çocukluğuma dönsem
Derinlerde gizlenmiş yaralarımı görsem
Bir bıçak yarasıyla acısız kalsam
Oyunlar oynasam sahnesiz maskesiz
Kumdan kalelerime dalgalar vursa
Kağıttan gemilerimin tayfası olsam
Yıldızımı okşarken bir uçak geçse
düşümden
Avaz avaz bağırıp sesimi duyursam

Ah çocukluğum camdan duvarlarım
Portakal çiçeği kokulu heyecanlarım
Kuş tüyüydü düşlerim umutlarım
Hani nerde arsızlığım umarsızlığım

Heyy uçak
Hey uçak uçak
Beni de al
Beni de buralardan götür
Nereye gidiyorsan
Beni de al
Beni de uzaklarıma götür

Uçak
Güzel uçak Büyük uçak Uçağım

;)

bende arkadaşımla komşunun zillerine basar kacardık, su, tüp şiparişi verirdik başka adreslere :)))

zıle bende cok basardım hattaa bunla yetınmeyıppp bant yapıstırırdım zılın ustuneee artık bırı cıldırıp asagı ınıp o bantı cıkarana kadar=)))) balkondan zeytın cekırdegı ve cay dokerdımm balona su doldururp assagı fırlatırdımm balkondan asagı kardesımle tukuruk yarısı yapardık kım uzagı tukurcek dıee=) asagıdan gecenlerı dusunmesdık bıle bıde ana cadde uzerındeydıkkk arabalara erık fırlatırdıkk=))