parmaklarım da üşümeye başladı.
göz kapaklarım saçlarım da
birazdan yayılır tüm bedenime
siyah mavi bu üşümek
taze toprak kokusu
sisli siyah yeşil bir ormandan
süzülüyor uzak uzak
sisli siyah yeşil bir ormanda
ölüyor taze toprak kokusu
tüketiyor uzak uzak
siyahtan bozma bir bulut
siyah mavi gökyüzünde
yıldızları çalıyor
ama çuvalından
güneşler düşürüyor
yağmurlar akıtıyor
siyah sarı pencereye
siyah gri kaldırıma
ve
siyah beyaz bu hayata
siyah mavi gökyüzünde olsam şimdi
şu buluttan kurtulan yıldızın dibinde
siyah mavi ışığında uyusam uyusam
ama ayazdan üşümese parmaklarım
saçlarım göz kapaklarım da

üşümese mavi siyah ruhum

sen mi yazdın?

üşürken

soğuk memleketler seni bekler..

:)

gökyüzüne bakmak için penceremi açtım okuyunca..
siyahı daha baskın bu saatlerde.
gün ışımaya başladığında anlıyorum ki mavi gündüzün rengi..
bir direnç geceye..belki bir uyum..kim bilir..

ellerine yüreğine sağlık:D

yüreğine sağlık..