devamı da güzel,hadi bakalım bir devam daha isteriz:)
9 Ocak 2008 12:57
denizhan
Bu nasıl bir tesadüftü ki ? Halbuki, Kerem tesadüflere pek de inanmamıştı hayatı boyunca. Daha doğrusu, şimdiye kadar ona hayatında tesadüflerin değil kendi yarattığı fırsatların yardımcı olduğunu düşünürdü. Ama işte bu sefer ibre tersine dönmüştü. Birbirlerinin isimlerini öğrendiklerinden sonraki iki üç saniye içerisinde, Kerem'in aklından bu düşünceler ardı ardına geçivermişti. Bu da duraklamasına sebep olmuştu. Aslı, hemen durumu anlayıp çocuğu şaşkınlığından kurtarmak istercesine ''ne tesadüf değil mi?'' deyiverdi. Kerem halen düşüncelerdeydi, cevap veremedi. Aslı, devam etti: ''yani isimlerimiz'' dedi. Kerem anlamıştı. Aslında çoktan anlamıştı ama bunu muhtemelen karşı tarafa yansıtmak istemiyordu. Bunun kendisini zayıf mı göstereceğini düşünüyordu ? Kim bilir ..
19 Ocak 2008 13:17
*mahkum*
ne gariptir sevipte söyleyememek,söyleyipte anlatamamak, konuşamamak konuşupta anlatamamak, neden hep bekleyen yada beklenen oluyoruz.
9 Ocak 2008 15:38
sphinx®
...Fakat onu kırmak düşüncesi,Kerem'i çıldırmanın eşiğine getirecekti.Şu an için emin olduğu tek şey bu idi Kerem'in.Hemen cevap verdi titrek bir sesle:'Evet,gerçekten hoş bir tesadüf.'
Hala düşüncelerle boğuşmaktaydı Kerem.Fakat Aslı'nın yüzüne baktıkça o düşünceler zihnini asla tam olarak meşgul etmiyordu.Bu kızın düşüncesi Kerem'in zihninde bir kale olmuştu sanki.Can sıkıcı hiçbir düşünce bu duvarları aşamıyordu,sanki Kerem duvarların üstünde durmuş bu düşüncelerin sonuçsuz kalacak çabalarına gülmekteydi.En sonunda surların dışındaki düşüncelere sırtını döndü ve kalenin içindeki güzelliklere bakmaya devam etti.O anda oraya ait olduğunu,sanki yıllardır orayı aradığını farketti.Ve olayları 'akışına bırakmaya' karar verdi...
Daha sonra yaptığına kendi bile inanamadı.Bir anda kalp atışları hızlandı,gözlerinin önü karardı.Kafasına sanki milyonlarca çivi saplanmıştı,tüm gözenekleri patlayacak gibi hissediyordu.İçindeki volkanlar harekete geçmişti.Artık 'o'nun elleri Kerem'inkilerle birleşmişti...
Heyecanlıydı ama bir o kadar da mutluydu.Karşıdan gelecek tepkiyi önemsemeyecek kadar mutluydu...
denizhan demis ki:
Bu nasıl bir tesadüftü ki ? Halbuki, Kerem tesadüflere pek de inanmamıştı hayatı boyunca. Daha doğrusu, şimdiye kadar ona hayatında tesadüflerin değil kendi yarattığı fırsatların yardımcı olduğunu düşünürdü. Ama işte bu sefer ibre tersine düşünmüştü. Birbirlerinin isimlerini öğrendiklerinden sonraki iki üç saniye içerisinde, Kerem'in aklından bu düşünceler ardı ardına geçivermişti. Bu da duraklamasına sebep olmuştu. Aslı, hemen durumu anlayıp çocuğu şaşkınlığından kurtarmak istercesine ''ne tesadüf değil mi?'' deyiverdi. Kerem halen düşüncelerdeydi, cevap veremedi. Aslı, devam etti: ''yani isimlerimiz'' dedi. Kerem anlamıştı. Aslında çoktan anlamıştı ama bunu muhtemelen karşı tarafa yansıtmak istemiyordu. Bunun kendisini zayıf mı göstereceğini düşünüyordu ? Kim bilir ..
19 Ocak 2008 16:06
aslan67
Yalnız hikayeyi hep yönlendiren asLI:P
denizhan ve can kişinin o anki duygularından bahsediyorlar hep:D
9 Ocak 2008 16:09
sphinx®
Kalemlerimiz kiralık (H)
aslı nası istiyosa öyle yazacaz :D
9 Ocak 2008 16:13
kertenkelebek
İsmi Kerem'miş diye geçirdi Aslı..Tek bakışıyla kendisini peşinden sürükleyen bu çocuğun ismi 'Kerem'di.. Ne müthiş bir tesadüftü.. Hikayelerdeki gibi.. Bu bir fırsattı işte.. Kerem suskundu, kıyıya da oldukça yaklaşmışlardı. Bir kaç saniye daha yerinden çıkacakmış gibi atan kalbini ve nefesini kontrol altına almak için sustu ve kendisinin bile duymakta güçlük çektiği, titreyen bir ses tonuyla ''ne tesadüf değil mi?'' deyiverdi Aslı, sessizliği bozmak için ilk adımı o atmıştı. Sonra kendine şaşırdı Aslı.. Sevmezdi ya ilk adımı atmayı, Kerem karşılaştıkları ilk andan itibaren Aslı için farklı olacağını hissettirmişti işte bu yaptıklarıyla.. Suskundu Kerem, düşünceliydi.. Hay Allah boşboğaz Aslı, ne gerek vardı şimdi şu tesadüfü araya sokacak, başka konu mu yoktu diye hayıflandı içinden Aslı.. Şirin bir gülümsemeyle toparlamak istercesine yani isimlerimiz'' dedi.. Aslı için saatler kadar uzun olan bekleyiş Kerem'in cevabıyla, derin bir iç çekişe döndü.. Evet,gerçekten hoş bir tesadüf dedi Kerem sessizce.. Sonra yeniden düşüncelerine geri döndü.. Hayıflanma sırası tekrar Aslı'daydı.. Bakışlarını bir an olsun Kerem'den denize çevirdi ve Gördün mü çocuğun bunu umursadığı, seninle konuşmak istediği filan yok, neden burdasın ki diye sordu.. Kırılmıştı içten içe bu yabancıya.. Oysa ki o sadece onun için, onu bir daha görememek kaygısıyla Pınar'ı karşı kıyıda bırakmıştı. Kıyıya varmak üzereydiler artık. Aslı'nın hiç bir umudu kalmamıştı Kerem'n devam eden sessizliği karşısında.. Son bir deneme Aslı, son bir deneme diye geçirdi kendi cesaretine kendisi de şaşırarak. Nefesini tuttu, tam ona doğru dönecekken, ellerini kavrayan Kerem'in ellerini farketti.. Hiçbirşey düşünemiyordu,. Kalbi yerinden çıkacakmışçasına atıyordu.. Kerem'in ellerindeydi elleri.. Korkarak bakışlarını, Kerem'inkilere dikti.. Hiçbirşey söyleyemedi..
29 Ocak 2008 19:38
kertenkelebek
Hep Kerem'in hisleri olmasın, biraz Aslı'nın duygularına yön verelim dedim.. Kendimce işte.. pek duygusal olamıyorum Aslı'm idare et :))
9 Ocak 2008 19:41
küçük bir kız çocuğu
bu arada vapur kıyıya yanaşmaya başlamıştı.. Aslı da Kerem de bu yolculuğun bitmesini istemiyorlardı oysa ki.. daha isimlerini bile yeni öğrenmişlerdi..
soracak ne çok soru vardı ama vapur kıyıya yanaşmıştı işte, önce Aslı kalktı yerinden ; ardından Kerem.. gözü, dengesini kaybederse diye Aslı'nın üzerindeydi.. tedirgindi bir yandan.. Aslı, Kerem'in bu tedirginliğini fark etti.. gülümsedi ona; '' Korkmayıni dikkatliyim düşmeyeceğim'' dedi.. Gülümsemesiyle cevap verdi Kerem..
birlikte indiler vapurdan.. şimdi ne olacaktı? Kerem acele etmeliydi, yoksa toplantıya geç kalacaktı.. Aslı ise ne yapacağını bilmiyordu.. bu kıyıda işi yoktu ki..bir anda kelimeler döküldü ağzından: '' Tanıştığıma memnun oldum, yardımız için teşekkür ederim, iyi günler! '' .. bu kelimeleri Aslı mı söylemişti? ama bu kelimeler Kerem'i bir daha görememek demekti.. bu hatayı yapmıştı bir kere işte, keşke zamanı geriye almanın bir yolu olsaydı.. keşke Kerem durumu değiştirecek bir şeyler söyleseydi..
Kerem bunu bekliyordu aslında.. ne demesini ne yapmasını bekleyebilirdi ki Aslı'nın? '' Yarın saat 3te saat kulesinin önnde buluşalım mı? '' diyecek hali yoktu heralde.. Elbette sadece teşekkür edecek, o güzel gözlerini alıp Kerem'in hayatından çıkacaktı..
19 Ocak 2008 19:46
küçük bir kız çocuğu
kelebeğim girmiş araya :)) tutuşsunlar mı elele :) bilmem ki..
19 Ocak 2008 19:47
no control
tutuşsunlar
9 Ocak 2008 19:48
küçük bir kız çocuğu
bu arada benim yazdıklarım değil Can ve Denizhan'ın yazdıkları alkışlanmış :D:D
Bu özelliği kullanabilmek için siteye giriş yapman lazım.
Bu özelliği kullanabilmek için siteye giriş yapman lazım.
Bu başlığı arkadaşlarının inceleyebilmesi için bloguna veya web sayfana ekleyebilirsin!
Başlığın sadece adresini eklemek istiyorsan şu URLyi yazman yeterli:
http://www.ortakantin.com/forum/17040
Başlığı adıyla birlikte web sayfana eklemek istiyorsan, gerekli HTML kodlarını kutunun içinden kopyalayıp kendi web sayfanın kodlarının arasına ekleyebilirsin:
sen de yazmak ister misin?
Binlerce üniversiteli gibi ortakantin'e katılabilirsin. Hemen üye ol!
Üniversiteliler ortakantin forumlarında gündemi takip ediyor, arkadaşlarıyla ve diğer üyelerle fikir alışverişinde bulunuyor ve sınırsızca mesajlaşıyor!
Üye olmak, profilini ve fotoğraf albümünü oluşturmak için buraya tıkla.
web sayfana ekle
arkadaşlarına gönder
favori başlıklarına ekle
Başlığın sadece adresini eklemek istiyorsan şu URLyi yazman yeterli: