en sevdiğim şiir, nazım hikmet-yaşamaya dair ;)

sevdım, hep sıır yazdım
asık oldum sımdı sıır ne kelıme kelımeler dokulmuo bıle utancımdan:d

seçimini
zekice
yapmak
yarılamaktır
zafere giden yolu;
diğer yarısı
kayıtsızlıkla
fethedilir.

bir yanda
istediğin
her şeyi
söyleyebilirsin,
öte yanda
mecbur
değilsin.

ben
bir şekilde
ikisini de
yapmayı
becerdim.

bu yüzden
benimle
bir sorununuz varsa
size
aittir.

Charles Bukowski

Zaman nasıl akıp gidiyor
İnsanlar maskelerini ne çok seviyor
Yıllarca bir yalanla bir ömür geçiyor da
Hiç kimse yok bir tek günü sonuna kadar yaşamaya
Mecbursun yalnızlığa

Oysa sevgili, bir tek sevgili
Nasıl değiştirir dünyanın gerçeyini
İçimdeki fırtına ele geçirdi beni
Bir gün baktım hiç korkmadan aynaya
Orda yeniden gördüm kendimi
İşte sevgili, bir tek sevgili
Nasıl değiştirir dünyanın gerçeğini

Şimdi asla pişman değilim
Yaşadığım herşeyin bedelini ödedim
Nasıl olsa bir gün gelir duygular bulur yerini
Hem cehennem, hemde cennet yeryüzünün mevsimleri
O kadar şey değişti ki
Artık kimse masum değil
Duygular çok eskidi

O zamanlar biz ne güzel çocuklardık
Dünyaya aydınlık gözlerle bakardık
Ve işte ozaman kırdığın bu kalp
Şimdi kırıyor başka kalpleri
Aşkta kazanmak dedikleri kaybetmektir bir çok şeyi

Ve işte ozaman kırdığın bu kalp
Şimdi kırıyor başka kalpleri
Aşkta kazanmak dedikleri kaybetmektir bir çok şeyi

süper yaa eline sağlık ;)

’tüm yaraları sen açtığın haLde,sende sarmak istiyorum yarınları…/Derdime deva olamazken,yeniden yalanım olabileceğini nerenden çıkardın..’’

Buram buram acı kokuyor,bir parça ister misin?verebilecek başka şeyim kalmadı

Işlediğim kaneviçeli düşlerimden geriye..



beni sevda sözlerinin en üst tepelerinde yaşatsınlar,

Sevmediğim halde öpüşeyim,..sevişmediğim halde çocuklarımın babaları olmalarına izin vereyim istiyorum.. Başka adamlara aldanmaya çalışıyorum../

Tuhaf ki,bu sefer mantık salgılıyor kalbim!...



hayatın korkulukları yok,ayağa kalkacaksam

Düşmeyi göze alacağım..şimdilik emeklemek tercihim../emekli olmak istiyorum

Bana ayrılan bu yaşamdan../diğer fanilere iyi yaş(l)anmalar…



Yaradanın emriyle oku’yorum../kendimden başlıyorum bir bilimin insan ilmiğinde ne kadar

Ilim olduğunu anlamaya.bakalım ne kadar zararlıymışım bulunduğum ortamlara../

Kabuk tutan yar(a)larımdan kolye yapsam,takabileceğin boyunlar bulur musun../

Bir kadın teni beyaz ve titrek../benden başka tüm kuğulara yaraşır ürkek haller..



Boşluğuna çok asılınca,düştü mü varlığın?../görebileceğim yerlere koyma kendini,

Her inanış biraz daha aldanış..//



Dilimde sızlayan acının sebebi,sürülen biberlerdendir,su geçirir sanmışım..

Ah ben o soğuk suların tümünü senin şerefine içmişim../

Kadehlerimiz nerede,birbirine vurduğumuz da,kırılacak geleceğimiz.

Zaten topu topu tek geceyiz.



Barkod değil ensemdeki,nasıl satın alacaksın beni?../çocukların ulaşamayacağı yerde sakla aşk’ımı..tedavisi mümkün olmayan yan etkilere tabiiyimdir..//prospektüsümü okumadan kullanma../



Tüm isimleri sildim telefonumdan,ne güzel kimse numara çeviremeyecek ardımdan.

Kaybolması kolay biriyim,nerde biraz karanlık bulsam bürünürüm…/en hüzünlü giysimi giydim bu yası bana lütfeder misin?



-bugünkü menüde aşk var alır mısın?

-hayır,fazla acı kalbime dokunuyor..//



Alışmanında,yaşamak gibi zor anları var../bağışıklık kazandığında sevdanın kovuğuna yetmiyor toplandığında sen olmayacak adamlar../

Seni kandırabilirdim,mutlu olduğum naraları atıp,iyi hissetmeni sağlayabilirdim..

Sağlamasını yapabilirdim hayatını parçalara böldüğün kadınları,kendimde çarparak../



Ölümden başka herşeyin çaresi vardır../öldüm mü şimdi ben?

Antiseptik olsun diye işettim çocuğa,yarasını kalbimin,

Olmadı,

Ben o eşikten çoktan geçmişim,

Sahi;



Omurgasız bir uğur böceğimi sandın beni,

Kanadımı kopardığında hissetmeyecektim?../

phaloe..

sen simsiyahlar,
ben bembeyazlar
sonbaharda gelir konar,
eflatun hüzünlü yapraklar....(matters)

binlerce yalan vardı...gözardı edilmiş binlerce
yaşam...gelişler,gidişler...herkesler kendı pencereerınden bakıyordu
öylece,öylece isimler konuluyor,kavramlar uzerınde kendı sekıllendırmelerını
yapıyorlardı ınsanlar...artık boyleydı cumlelerım hep genellemeler uzerıne
kurulu...genellemeler uzerıne olmayacak olan ınsanlar yoklardıkı
hayatımda(yada ınsan)onun ıcın acı cekıyor olmam bıle cok goruluyordu...iyi
ama neden!!! bu kadarmı zavallıydık.acılarımıza bu kadarmı
yabancılastırılmıstık...dedım ya bır acıdan bır dıgerıne göç...her seferınde
bunu yasıyordum.kımseler neden bu kadar anlamamazlıktan gelıyor...ıcımde
haykıramadıgım o acıya neden ızın verılmıyordu...ısmını bıle
telaffuzuna.evet işte gıttıkce bencıllesıyorduk.ben sen yada bır baskası. su
ınsan dıye hıtap ettıgımız kesım var ya...işte...
farkında olunmuyordu belkı ama.bencıllıgı hıc bır zamn kendımızıde
aramazdık.bu ayrı bı bencııllık degılmıydı zaten...ölume artık somut
bakmıyordum..yanıbasımdayken varolan cok ölüler gormek daha acı...bır o
kadarda uzagımdakı gercekler...mutluluk buydu ıste.bı anlık..bı anda olsa en
derınden hıssetmek cok uzakları.