İNCE (S)UÇLU KALEMDEN EFLATUN SUFLELER
Kurbanlarınının ardından ağıtlar yakan he-ce'lerin
iflahımı kanatır
dizgisinini azat, yazgısını berbât etmiş
şiirlerinde.
Okur, suç ortağın olurum
Kaleminin her mesaîsi
cinaî bir intihar girişimidir;
seri cesetlere şık imzalar atar
sepya dokulu mürekkebin!
Haini tam da ihanetinden vuran kalibre
balistiği bile yanıltır, taşıyamadığın anatomi kitaplarından bilirsin...
Güdümlü çağrışımlar düşer yanaklarıma
timsahımın ağlamsı satırlarından.
Kıramam kalemini, kırdırmam!
Sus olmak düşer bana,
git lazımdır,
kal gelir...
Kepenklerini indirip tavanaranın
pusar, yalın bir duvar yazısı olurum:
Hiçbir zaman öğrenilemez bir intiharın gerçek sebebi..
Herkes biraz kendini suçlar,
kendin hep diğerlerini...
zaten yönünü kaybetmiş kuşunlar merkezkaçıdır kazara cesetlerin
Evet, sizin kadar ben de istiyorum,
artık noktası konsun,
sırtımdaki kamburu köşeye kadar taşısın biri..
ve bir diğeri
lütfen şu zangocu durdursun!
Sen de artık öldürme!...
Senin günahlarında suçlanıyor kalemim,
senin günahlarında sebep buluyor
uykusuzluğum!
Su-su-yo-rum
Yazıya
ve
ve
...
kimin yazdığını bilmiyorum.