ben de onu sordum işte,size göre risk oluşturan nedir,herkesin kendi adına sebepleri vardır,maddiyat,aile,üzerinde hissettiğin baskı,iş-güç,çoluk çocuk,yeniden başlayamama korkusu,cesaretsizlik vs vs
ne kadar çok zincir var belimizde
Tam olarak ne istediğimi bilemem,nerde olduğumu ve ne aradığımı bilemem.Hem toprakta kökü olmayan bir çiçek olmayı istemem,hem de her gittiğim yere gölgem gibi köklerimi taşımaya çalışmam.Hesapsızca gidip gidip de aradığımı bulamaman,belki de kendimi de kaybetme korkusu,cesaretsizlik.Hayata karşı yorulmuş olmak,çoğu zaman durup bir köşede soluklanmak istemem,sonra o durduğum köşeden kalkamamam...
3 Aralık 2007 13:55
luca leotardo
Oturduk bilimsel nedenlerini yazdık daha ne takdir aldık ne bir yorum:))
3 Aralık 2007 14:01
mırıltı.jj
takdir bekleyerek yazdığın anlaşıldığı içindir belki:Ppanlaşıldı seni şakşakçı paklar.aslan burcu musun ne
phil leotardo demis ki:
Oturduk bilimsel nedenlerini yazdık daha ne takdir aldık ne bir yorum:))
1 aile, geride bırakmak istediğim ancak tembel olduğum ve onlara muhtaç hissettiğim için. 2 ekonomik özgürlüğün olmaması. eh bu da 1. halkaya geri döndürüyo zaten. 3 gelecek korkusu, kendinden emin olamama. ya batırırsam, başaramazsam demek. 4 arkadaşlar, dostlar, belki sevilen insan. 5 hepsi :P
3 Aralık 2007 14:49
ritrit
Dönmek, mümkün mü artık
Dönmek, onca yollardan sonra Yeniden yollara düşmek
Neresi sıla bize, neresi gurbet
Al bizi koynuna ipek yolları
Üstümüzden geçiyor gökkuşağı
Sevdalı bulutlar uçan halılar
Uzak değil dünyanın kapıları
Neresi sıla bize, neresi gurbet
Yollar bize memleket
Gitmek, mümkün mü artık
Gitmek, onca yollardan sonra
Yeniden yollara düşmek
Rakılı akşamlar, gün batımları
Çocuk gibi ağlar yaz sarhoşları
Olmamış yaşamlar, eksik yarınlar
Hatırlatır her şey eski aşkları
Neresi sıla bize, neresi gurbet
Yollar bize memleket.....
3 Aralık 2007 17:20
ritrit
her zaman mümkündür... gitmek de dönmek de...
gitmek her zaman daha ızdıraplıdır, ama hep daha umutludur.. içinde bir umutla çıkarsın yola, ne olacağını asla bilemezsin. hep o umuttur yolunu çizen..
dönmekse, belki daha umutlu, ama aslında son umutsuzdur...
gitmelere içelim : )
3 Aralık 2007 17:23
peter pan
ben giderim.
3 Aralık 2007 17:39
sui generis
topraktan tek başımıza çıkıp türüyor olsaydık, her şey daha kolay olurdu.. fakat aile kavramı, sevenler, sevilenler.. işte bizi toprağa bağlayan köklerimiz bunlar.. birileri çok kurnazca bir iş çıkarmış.. tebrik ediyoruz kendilerini..
ve paylaşmak istedim:
intihar etmemek, büyük cesaret göstergesidir yaşamakla ilgili.. hayatı yaşamayı tercih etmek, delice bir cesaret örneğidir çünkü.. düşünsenize, hayat, saw filmlerindeki zavallı kurbanların içine düştükleri durumlardan daha da boktan zira..
neden mi?
düşünün, oradaki kurbanlar en azından bu tuzağa düşmeden önce, nerede olduklarını biliyorlar.. yani, nereden geldiklerini.. eğer burdan kurtulabilirlerse, gidecekleri yer de belli muhtemelen.. neyse, tabii aramızda dini bütün insanlar olabilir.. fakat ben kendi adıma konuşayım, nereden geldim, nereye gideceğim, bir fikrim yok pek de..
üstelik, saw filmindeki ''manyak'' jigsaw, en azından kurbanlarıyla konuşma nezaketini gösteriyor.. yani buraya niye getirildiler, neler yapmaları gerekiyor, bu konularda fikir sahibi olabiliyor o kurbanlar.. bizi bu dünyaya gönderen de her ne ise, ya da kim ise, pek hoşsohbet değil sanırım.. tabii onun da kendince ulvi bir amacı vardır elbet.. (tabii tabii..)
bizi buraya gönderen şeye, ya da kimseye, tek bir soru sorma hakkım olsaydı, ''neden?'' diye sormak isterdim.. hazır yüz bulmuşken de araya, ''eğlendin mi bari?''yi de sıkıştırırdım..
the green mile'ı izleyenler bilir.. orada da bi sapık herif vardı.. iki küçük kız kardeşe tecavüz edip öldürüyordu onları.. bunu yaparken de şöyle tehtid ediyordu onları: eğer biri sesini çıkarırsa, ya da yanlış bir şey yaparsa, ötekinin canını yakacaktı.. yani onları birbirlerine olan sevgileriyle tehtid ediyordu.. yaşamaya devam etmeyi kabul etmek de böyle bir durum aslında.. sana değer veren ve senin de değer verdiğin birileri üzülmesin diye sesini çıkarmadan devam etmek zorundasın.. ama eninde sonunda bu hayatın, onları da seni de s.keceğini bilirsin.. en kötüsü de, buna seyirci kalmak zorunda olmak olsa gerek..
''hey sen, eğleniyor musun? ben gülüyo muyum?..''
3 Aralık 2007 17:47
kiss saranda okto :)
bir şey söyleyeyim mi?
buı tip bunalım edebiyatı yapan insanların çok büyük bir çoğunluğu (yüzde doksanı) yalnızdır ve kendilerine birini bulduğu zaman bunalım hallerinden eser kalmaz!
yalansa yalan diyin hatta beni kovun onuncu köye gideyim ben en iyisi... :)))
23 Aralık 2007 21:03
the_ruach
parasızlık engel:D
3 Aralık 2007 22:17
yuvayıkan24
sorumluluklarımız tabii ki ,karımıza ve çocuklarımıza karşı olan hatta :)
Bu özelliği kullanabilmek için siteye giriş yapman lazım.
Bu özelliği kullanabilmek için siteye giriş yapman lazım.
Bu başlığı arkadaşlarının inceleyebilmesi için bloguna veya web sayfana ekleyebilirsin!
Başlığın sadece adresini eklemek istiyorsan şu URLyi yazman yeterli:
http://www.ortakantin.com/forum/16172
Başlığı adıyla birlikte web sayfana eklemek istiyorsan, gerekli HTML kodlarını kutunun içinden kopyalayıp kendi web sayfanın kodlarının arasına ekleyebilirsin:
sen de yazmak ister misin?
Binlerce üniversiteli gibi ortakantin'e katılabilirsin. Hemen üye ol!
Üniversiteliler ortakantin forumlarında gündemi takip ediyor, arkadaşlarıyla ve diğer üyelerle fikir alışverişinde bulunuyor ve sınırsızca mesajlaşıyor!
Üye olmak, profilini ve fotoğraf albümünü oluşturmak için buraya tıkla.
web sayfana ekle
arkadaşlarına gönder
favori başlıklarına ekle
Başlığın sadece adresini eklemek istiyorsan şu URLyi yazman yeterli: