YAŞLI ŞEHRİM
bir yaşlı şehri çok özlüyorum.
orada yağmur var duyuyorum.orada insan sesi çok.orada yollar taştan.üstelik hepsi aynı yere çıkıyor yollarımın.orada şimdi çiçekler açıyordur, yapraklar süslüyordur ağaçları.
bir yaşlı şehri çok özlüyorum, adı eski olan.orada yağmur var biliyorum.orada gökyüzü çok büyük.uçurtmalar alıp başlarını gittiler mi, dönmüyorlar.orada öylesine çok gökyüzü.
bir yaşlı şehri çok özlüyorum.
orada sen varsın biliyorum.adı eskiden özlemek olan günler, şimdi yaşamak oluyor orada.
şimdi orada olmak ve gökyüzüne uçurtma göndermek vardı.şimdi orada yağan yağmurlar durmak, ıslanan caddelerde başıboş kaybolmak vardı.orada seni yaşamak, seni anlatmak vardı.
sonra yine buraya dönmek olmasaydı.
bir yaşlı şehri çok özlüyorum.
27.09.1994 - izmir
...
birisi birçakıltaşı bırakmış ben küçükken yüreğime, benimle birlikte o da büyümekte.
bir karınca gibiyim, kararınca büzülüp küçülmüş gövdesine sığmıyor yüreği.
ben miyimm böylesine şiir uyutan geceleri uyumayıp...ben mi aldım koynuma izmir'i, uyusun diye avcumun içinde hiç durmadan ağlayan surat?
beni mi yaşamış birisi?korkularımı da yaşamış mı bana sormadan?peki ya unuttuklarımı, sormadıklarımı, anlamadıklarımı?
birisi..beni...biryerlerde...
neden durmuyor zaman?neden üşüyor kalbim?geceden korkmuyorum ki ben!hem çok yenildm de ondan bu duraksayışım.çok fazla...
ama bitecek bu sayıkayış...ben de büyüyeceğim!!!
24.03.1997 - izmir
...
bu şehrin ortasından yaralı çocukluğum geçere benim...benim çocukluğum bu şehrin bütün şarkılarını ezbere bilir.kolay kolay geçit vermez geçmişe, alır eskileri körfeze atar.
körfezin pislik kokan sularına birer kurşun gibi atar eskileri...benim gölgem bu şarkının ardında kalır.yetişemez, soluksuz koşar yine de...bir ıslık olur avuçlarımda, geçer yüreğinin sol yanının sıcaklığında uyur benim çocukluğum.
en çok yaban gülleri satar rüyalarında, daha büyük işler beceremez.korkak değildir ama yine de konuşmaz yüreğini görünce.mutlak tanıyor bir yerde, görmüşlüğü var.seni değilse bile sesini, rengini, adımlarını, kokunu...biliyor ama koymuyor bu şehre adını.
bu şehrin yanızlığında bir çocuk yol alır.benimkine benzer ıssızlığı.ardında sarhoş geceler bırakır.ellerinde beyaz güvercinler.
anlatamaz benim çocukluğum bu şarkıyı, doğduğu yer tam burası çnkü.
bir mum alevi üşütür gölgesinde, çürüttüğü bir yorgun geçmiş yaslanır körfezin dalgın sularına.
kağıt bir gemi olur yüreğim, akşam karanlıklarında yol alır yüreğine...
2000 - izmir
eklemek istediğin ipuçlarını aralarına virgül koyarak sırala: 
web sayfana ekle
arkadaşlarına gönder
favori başlıklarına ekle