Hayde!!!
Dünya ölürken
durmak nediye?
Hayde!!!
Vurulurken insanlar
açken bebeler
hapisteyken babalar
ağlarken analar
durmak nediye?
Hayde!!!
Hayde umuda!!
Hayde yaşama!!
Hayde özgürlüğe!!

Hayde!!!!
Dünyaya....

Bir aşak biterken sıralarda
sonkez yazılır masalara
-ki bunu en iyisen bilirsin-
nasıl aşındıysa sevda o şartlarda
-ki bu şartları en iyi sen bilirsin-
öyle aşınıyor aşk o masalarda
önce eller tutsun,sözler okşasın,gözler görsün istersin
-ki bunları en çok sen istedin nasıl olur sen daha iyi bilirsin-
öyle eller tuttu masayı
sözler sildi yazıyı
gözler görmedi sevdayı
şimdi;
sende zerresi kalmadı sevdanın
-ki bunu sen benden daha iyi bilirsin-
masada izi kaldı yazının
bende yaraları,izleri,anıları kaldı sevdanın
-ki bunuda en iyi ben bilirim-

şiir bitmiyor..

kadınlar dogurdu beni bağıra bağıra ve yine kadınlar öldürdü beni aşktan bağırta bağırta...
can yücel........

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması
mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,
en güzel yerde başlatılsaydı eğer.
Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de kalp,
göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.
İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında
bir ayrılık gizlendiğine belki de, kartvizitinde
Onca ayrılığın birinci dereceden failidir. denmeseydi eğer.
Evet sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
Kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,
Mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa
tanıklık etmiş olmasalardı eğer!!

CAN YÜCEL.

beğenmene sevindim...

hırsları göz dikmiş sevdamıza
alacaklarmış onuda
vermezsek eğer
ölüm kusacaklarmış dünyamıza
vermiyoruz...
kırsalarda dallarımızı
vursalarda canlarımızı
vermiyoruz
ve soruyoruz
''ölüm toplasada çiçekleri
çiçekte tohum bitermi''

bugün yine ser külhani
yırtmışım yakamı,ben herşeyden geçmişim
varsın altın yüklü gemilerim batsın karadenizde
sen yaşa yoldaş

kalsın
kalsın be gardaş
benimde kasketim sende kalsın
yaşasın senin gözlerinde gördüğüm kıvılcım
yaşasın birlikteliğimizden doğan büyük enerji
ateşli ve aceleciydik
biz uçurumlara bilerek yürüyorduk
duvarlarda yazılarımız hala duruyor
şimdi sazımız kırık ama türküler sağlam yoldaş
söylendiği yerde yürek yakıyor

kendini satmak ellerin işi olsun
ben dudağımı deler acımı belli etmem
özgünlüğünü kazanamayanlar biçili kaftan giysinler
aldırma yoldaş

olsun!
olsun be gardaş
hatalarda bizim olsun
diyelimki yalnış kuyuya kova saldık
diyelimki taş ağır geldide ayağımıza düşürdük
küçük ve aceleciydik yoldaş
ama bizim yolumuz çok temizdi
uğruna meydanlara çıkmayada değerdi(halada değer)
beynimizin içindeki örümcek ağlarını yolduk ya yoldaş
bu bile bin hataya değerdi


doğru diyen sürülsede köyünden
bu bahçeden geçenlerin yüreğinde cevher var


cevher ve aşk kalıcıdır
ne ferhatın suyu biter
ne keremin ateşi

nerdesin?
çağır
çağır be yoldaş
benide düştüğün yerlere çağır
yeminki birlikte coştuğumuz günler adına
yeminki bir nefes gibi sıcak olurum
uzat elini ve tut elimi yoldaş
çünkü bizim sevdamızın kökü derinde
bu işler sonradan fark ediliyor

yaşamak dediğin bir nefes alıp vermek değilki

alev geçti ama kül altında köz sönmüyor...

dünyayla içli dışlıyım bu aralar
bi içindeyim
bi dışında
ya o beni alacak içine
ya ben çıkacağım dışına
...
hangisi olursa olsun
söylemeyin anama...

Ferman padişahınsa feryad ve figan kime düşer?
Kim düşer dağlara Dadal'ın oğlundan başka?
Ve hangi güzelin peşinden seyirtir Karacaoğlan
Bilesin; Kavgada Dadal, sevdada Karacayız
Biz bu toprağın ve atrihin evladıyız
Kime sorsan tanır bizi.evlad-ı Kerbelayız
''Biz buraya dönmeye değil,ölmeye geldik''
Görülmüş duyulmuş şey değildi teslimiyetimiz
Kerbela'da Hüseyin,Kızıldere'de Mahiriz...

YÜREK ÇAĞRISI

Acılı yağmurlarla düşmüşüm yere
Tatlı su göllerine akamıyorum
Yüzüm yüreğim deprem dalgası
Bu gül kıyımlarına bakamıyorum
Her sevi bir türküdür bağrımda
Her öfke bir ağıt
Ağıtlar kuşatmış dört yanımı
Kendi türkülerimi haykıramıyorum

Şarkılarla bezeniyor ufuklar
Yüreğim patlıyor dağbaşlarında
Yüreğim
Sancımı duyar mısın yaralarında
Kuş seslerinde yas nağmeleri
Şarkılar sabır ve çile makamında

Mendilimde öfke çıkınımda bilinç
Uykusuz kalır mısın kitaplarıma
Dudaklarımda hüzün
Avuçlarımda sevinç
Kulak verir misin çığlıklarıma
Dağları aşarak gelmişim sana
Demir kapıları kırarak
Işık olur musun karanlıklarıma

İsterim ki senden
Yaylalarda otlak olasın
Ovalarda ırmak olasın
Yayılasın göğsümün kırlarına
Sarasın beni sarasın

Dalların sevdası düşmüş toprağa
Olgun meyvelere hasret gençliğimiz
Zamanın billur çağlayanı
Gürül gürül akarken avuçlarımızda
Bir damla yağmur adına
Yakarmış dağbaşlarında yüreğimiz
Gökyüzünde sanılmış bütün yaşam
Gökyüzüne çivilenmiş ellerimiz

Ateşler yine parlıyor dağlarda
Dolular yine kırıyor çiçekleri
Gecenin karnına inerken şafağın tekmeleri
Bulutları delen ışıklar
Ezik ve kinli
Aydınlık iri
Sanki kocaları işkencede kadın gözleri

Nasıl kapanır bu kanayan yara
Nasıl anlatılır ki sana bu hal
Terimde tuz gözyaşımda bal
Bağdaş kurar mısın soframa
Gözlerimde umut yüreğimde aşk
Ölümleri boşlayıp düşer misin sevdama

İsterim ki senden
İnancıma aşık olasın
Zindanıma ışık olasın
Yürüyesin gönlümün yollarına
Sorasın beni sorasın

İnce kabukları zorlanıyor zamanın
Gelecek damlıyor yorgun havuzlara
Damlalarla yılların gelin yüzü
Suların üstünde koskoca bir çağ
Umutlar sığmaz oluyor alanlara

Baharda gazel dökme bahçelerime
Ben yaşamayı bilmez miyim
Çocuklarım okul yollarında
Okullarım sabah kollarında
Sanki güzellikleri görmez miyim
Papatya beyazlığında ölüm sarısı
Karanfil kıvrımlarında kan
Bu çiçekler uğruna ölmez miyim
De gülüm ben seni sevmez miyim

Bahar değil acı yükleniyor dallarıma
Yapraklarımda ayrılık
Meyvelerimde gurbet
Vuslat olup gelir misin kollarıma
Ellerimde kış saçlarımda kar
Cemre olup düşer misin toprağıma

İsterim ki senden
Yılgınlıkta inanç olasın
Zulme karşı direnç olasın
Gömülesin aşkımın sularına
Göresin beni göresin

Göresin ki destan edesin
Söyleyesin dillerden dillere
Bir türkünün dizelerinde
Bir kavalın nağmelerinde
Alıp başını gidesin
Bağrı yanık yeller üstünde
Güneşin rengiyle düşesin ufuklarıma
Kırasın karanlıklarımı kırasın




Adnan YÜCEL

sana bi mesaj atmıştım, hiç oralı olmadın sen :S

umarım kardeşim..bigün oda olur be

hayatımda iki sevdiğim var...
biri sigara
biri umudum
...
yar olsa geçemezdik
ser kaldı elimizde
serde kaldık
umudumuz var
dünyada kaldık

olmayan sevdalarda
imkansız aşklardayım
iki dünya arasındayım
severim dünyayı...
insanları...
ama dipsiz kuyulardayım...
gözlerindeki mevsimsiz kardayım
içince aslan kesilmişliğimde vardır
duygusallaşmışlığım da
ama hep kara gecelerdeyim

şimdi anlıyorumki
umutsuz değilim...mutsuzum...
...
bu yüzden
gidiyorum kendimden
senden
sizden

bi çırpıda okudum tum şiirlerini.bıraz gec gordum ben sanırım bu baslıgı.ne diyim eline kalemıne kagıdına en cokta yuregıne saglık:)

sevmeli ya hayy allahına gurban kardesım super ya

ikimize yeter sanıyorduk ikimizin toplamı
meger çok zormuş doyurmak içimizdeki hayvanı..................

''yağmurun ellerine''

umutsuzluk peşine düştüğünde
koşarak bize gel canım bize
yüreğinde isyan baş gözterdiğinde
göz yaşlarını alda bize gel canım...

sevgimizde saklarız seni
tuzumuza ekmek banar
ana bilir,yar bilir,yoldaş bilir
dinleriz seni


yüreğine sevgimizi ekeriz
toprak bilir,su bilir,hayat biliriz
umut olur yeşertiriz yüreğimizde
sabah türküleri söyleriz birlikte

yüreğine sevda düşende
bize gel canım bize
kaçarız dağların yücesine
yanarız bir çocuğun ateşinde

gelirken yüreğinide getir
gözlerini bırakma geride
düş yollara adımların gürleşsin
şimşek gibi çakta gel canım...

bir can daha çoğalırız geldiğinde
korkak zincirlerini cesaretimizle kırarız
umudumuz kucaklayacak seni
yağmur olda gel canım

NE ZAMAN


Yine çığ basmış bütün yolları
Yolu yok haber sormanın
Selam iletmenin dostlara
Hep kavgayla sürecek gibi yaşam
Korkarım ki
Aşka zaman bulamadan gideceğiz
İçimizdeki sonsuz sevgileri
Acının tabutuyla toprağa vereceğiz
Kim bilir
Belki yürürken belki yatakta
Bir yürekte bin şiir götüreceğiz

Ne zaman tatlanacak bu yaşam
Uzun bir öpücük gibi dudaklardan
Sen söyle ne zaman

Yine sabır taşıyoruz evlere
Sabır ki doruklardan yüce
Her adımda
Gelecek türkülenirken ince ince
Apansız bir ölüm fırtınası
Bir kanlı yağmur
Yaşam yasımızı tutuyor sessizce

Bu sabır çatlayacak bilirsin
Sel olup taşacak çekilen acılar
Bir gün
Ya yeniden başalyacak o yağmur
Ya da dinecek bütün sancılar

Ne zaman söylenecek türkümüz
Her yerde ve hep bir ağızdan
Sen söyle ne zaman

Adnan Yücel