Olduramamak şimdiki gündemim... ya da dolduramamak mı bu boşluğu hiç kimseyle değil de belki hiçbir şeyle..

elimden geliyor bazen nefret etmek de insanlığımdan mıdır bilinmez itiyorum bu duyguyu her ağzıma geldiğinde... dillendirirsem daha kötü olucak gibi...

saçmalamak en büyük işim şu ara.. ota boka laf atmak.. ota boka takmak...

vazgecışlerin öyküsü hep acıtır.. henüz başlık açamadığım için bugece bi vageçişe tanıklık etmeni istedim sadece...
kabul ettiğim kadar varsın.. biliyorum sorgulamadığım kadar mutluyum.
tartışamadığımız gercekler nasıl şekillenecek?nasıl gidilir nasıl dindirilirbilmiyorum..ama artık hüzünlü bakışlar yerleşmeye başlamıssavazgeçme zamanıdır..bağışla yetinemiyormaşkıma söz dinletemiyorum.seni yasadıktan sonra sensızşlıge tahammülüm yok.böyle bi yanım tarifsiz bi boşluktayken ne seni ne kendimi kandıramam. ait olmadıgım bi yasantıda nefes almaya daha fazla direnemem.sana susuyorum aşkına doyumsuzluğum artıyor .algılayabileceğindendaha fazla özlüyorum seni. yanında olmamaya öfkem artıyor. anlamaktan uzaklaşıp hırçınlaşıyorum.çıkmak istiyorum bu çemberdeb .tek başıma başaramıyorumm ve şimdi ana her zaman oldugundan çok daha fazla ihtiyaç duyuyorum. gözlerine bakarak söyleyemem bunları .direnenmem sana.. aklımda bunca bilinmezlikle sana dokunamam..ihanet edemem bu aşka..yenik düşüyorum aşkının tarifsiz tadına .
hergün aynı sancıyla açamam gözlerimi sana doyamadığım zamanları lanetleyerek yaşayamam ..beni anlayacağını ummaktan başka çarem yok kelimelerin ne kadar yetersiz kaldığını gördüğünü biliyorum..seni yaşamak bunu göze almaktı böyle bi bitişe hazır olmaktı..
yanında olma ihtimalini sevdim buna sahip çıktım ama artık ban verebıleceklerınden daha fazlasını ıstemeye başladıysam gıtme zaömnım gelmıstır ..
senden vazgeçmek düşündüğümden daha zor sesini duymayacak olmak ,sana bi daha dokunamayacak kadar uzagına gıtmek tarifsiz bi acı. aşkın kadar guçlu bi duygu bu.karar verebılmek,yola koyulmak omuzlarımda ağır bir yük..
seni dokunuşlarımla uğurlamak o son kez denılen zamn dılımını yasamak yakısırdı bu aşkaçç bağışla bu kadar güçlü değilim ben..
HOŞÇAKAL

budur.. eline sağlık

beğendiğine sevindimm asıl senın elıne sağlıkk..

tanrı unutmuş olsa da vur durma yüreğim vur! ne güzel bi şarkıdır... ben de unutmuşum kendimi.. küllerimden doğdum derler ya.. öyle oldu şimdi.. yaktığın herşeyi bir bir topladım... yapıştırdım.. eskisi gibi olmadı belki ama şimdilik iş görür gibi..

Eksikliklerimle baş edemiyorum artık... olmayan bir şeyi var gibi göstermek, güçlenmek isterken daha çok kırıyor gücümü.. yalandı hepsi.. güçlü değildim.. güçlü değilim.. koymaya çalıştım yerine birşeyleri... olmadı.. ya fazla geldi ya da kısaydı... o elbise tam olmadı kimseye.. bende de terzilik yoktu.. belki de içimden gelmedi paçalarını kesmek ya da alttaki payı çıkarıp uzatmak..

dediğim şudur ki unutmadım.. unutamıyorum.. hayatımı tamamen değiştirmem gerekiyor belki de.. yaşadığım yeri, ülkemi terketmek.. her nefes aldığımda ciğerime batmayacağını bilsem gidicem.. gidince ya sen de gidersen içimden.. bundan daha mı çok korkuyorum ne..

öyle alışmışım ki acınla yaşamaya.. birlikte olmasak da senin içimde kanayan acın beni ayakta hem tutuyor hem de tüm gücümü alıp gülümsememe dahi engel oluyor...

aslında yokluğunu da seviyorum ben... içimdesin, bendesin,bendensin...

unutursam yokluğun olmadan da yaşamımın anlamı olmayacak gibi.. çıkmaz bu olsa gerek.. sokak yok.. iz yok.. umutsa hiç...

hiçliğimle kapındayım.. hani son kez aradığında konuşmak istemediğimi bağıra bağıra söyledim ya sana... bunu hangi güçle yaptığımın farkında bile değilim inan.. biliyorum ki artık bizden eski biz çıkmayacak.. korkum buydu.. tekrar teninin kokusunu duyup vazgeçmek istemekten, vazgeçmenden korktum...

dedim ya hiçliğimle kapındayım.. benden artık bi şey olmaz bunu biliyorum da sen kendine iyi bak..

mükemmel bir yazı

bi garip oldum..içim titredi yaa..yüreğine sağlık..=)

Ağlattığım için önce özür dilerim , yazıyı beğendiğin için de teşekkür ederim :)

yaz bitti buz kestim belki de 40 derecede... derken sonbahar geldi yine aynıydı.. üşüyordum işte.. sonbahar de geçti gitti..kış başladı... o da bitti derken.. ilk bahar geliverdi aniden değildi gelişi... çok beklemiştim.. ama her açmasını beklediğim umut elimde kalakaldı öylece.. biz bittik artık farkındasın değil mi... çek o gölgeni üstümden nolur artık çık hayatımdan..

vazgeçtikten hemen sonrasıdır asıl tuhaf olan. ki, çoğu zaman geriye dönüşü yoktur vazgeçişlerin. verilen onca emek bir yana, kursakta kalan hevestir, en çok can acıtan. bir rüzgara kapıldım, geçti gitti, denir ve eskiye dönülür. eski, eskiyse hala daha....

genelleme yapmayı sevmem ama eski hiç bir zaman olduğu gibi geri gelmez bence

sana verdiğim anlamları senmişsin gibi düşünme. aldanırsın...
sen o anlamlarda sadece bende varsın....
ben seviyorsam sen bahanemsin....

teprikler süffer olmuşşşşşş..her gidiş bir vazgeçiştir