Karınca Sevdası

Yüreğim küçük benim
O yüzden dünyalar kadar değil sevgim
Ama seni yasamaktan daha çok seviyorum
Hep senin için uğraşır bu çalışkan ellerim
Aramızda mesafeler uzun, hasretin zor,
Düştüm yola…

Çekirdek kabuğu aldım sana
Yoruldum çok, nefesim kesildi
Dinlendim, hayallerimi süsledi
Sıcak bir yuva hasreti,
Doyasıya tatmadım çünkü
Kumdan bir evimiz vardı
İki küçük çocuk eğlence için yıktı…

Kalktım, yola koyuldum
Yorgunluktan ağır bastı yılların özlemi…
Sonra ezilmekten kurtuldum sana gelirken
Yaşlı bir amca görmedi beni
Nerdeyse o kocaman ayaklarıyla ezecekti…

Bilmezsin,
Aslında yollar korkutur beni
Acı bir hikayedir
Yola düşmüş babamın gidişi
Bize yemek getirmek için uzaklarda çalışırdı
Ve hiç yokken,
Babamı birisi elinin üstüne almış
Sonrada iki parmağının arasında ufalamış
Çok zoruna gitmiş annemin
Ağlamaklı anlatırdı…


Taze dut yaprağı parçası aldım sana,
Sana giden yolum uzun benim
insan olsam, bir adim mesafede uzaklığım aslında
Yol korkusu içimde depremdi,
Her adımımda aklımda canlanırdı babamın hikayesi
Korktuğum başıma geldi…
Bir çocuk süpürge parçasıyla yolumu kesti
Ben kaçtıkça o kaçtığım yöne doğru geçti
Bu onun için bir zevk benim için işkenceydi…
Sonra yetmedi kibrit yaktı üstüme
Önce ışığını gösterdi
Ne yapacağımı şaşırdım elim ayağım titredi
Sonra ateşi hafifçe üstüme değdirdi
Derim içime çekildi
Anlatamam gülüm canim çok acıdı…



Sırt üstü kalakaldım ayaklarım havada
Kimse için önemli olmayan ömrüm
Bitmek üzereydi,
Taze dut yaprağı parçası ilişti gözüme
Acım içime isledi
Anladım, sonuna getirdim bu hayat denilen yalanı
Çekirdek kabuğu getirmek nasip olmadı gülüm
Neyleyim
Bitti bu ucuz can telası…


Sana iğde kabuğu getirecektim
Olmadı ama…
Benden başka ölen var mıdır yar yoluna
İnce belli hayaller dizdim oysaki
Yumuşak kumdan bir ev yapacaktım sana…


Ruhumla sundum sana çekirdek kabuğu ile
Taze dut yaprağı parçasını…
Kusura bakma bulamadım iğde kabuğunu
Belli ki mevsimi değildi...
Ruhumla öptüm yüzünü
Ben seni çok sevdim bilesin
Sana canimi adadım gülüm
Ve hayallerimi, umutlarımı getirdim
Benden sana hatıra…
Burak…

biz ateş böceği gibi yatarken sen karınca misali çalışıp,kafa yorup kelimelere dökmüşsün yüreğindekileri..

ellerine sağlık...

çokk güsell:))

ne biçim şiir yazmışsın be şiir mi diyorsun buna pöhhhhhhhhhhh

kiraz mevsimiydi..
kulağına çifter küpeler yapıyordun en kırmızısından..
dudağının ucundaki hınzır gülüş, kedilere bile çapkınlık bulaştırıyordu..
güneş kovalıyorduk arka bahçede...
sonra kerevetin altında buluştu dudaklarımız..
kediler kıskanıp tırmaladı aşkımızı..

aradan onüç yıl geçmiş..
hala duruyor o tırmık izleri yüreğimde..
hınzır gülüşün...aklımda..
küpelerin.. sandıklarda.

hatırlayamadım? mesajla yolladığım mı?

tamam sanırım hatırladım. :)