memleketin hali benim halim,
öyle bir kabız olmuşum ki
boğazıma kadar bok içindeyim...

can yücel..

bir sergide ortada dolanırken, alımlı bir kadın heyecanla yanına gelir:
- can bey, tanıştığımıza ne kadar memnun oldum anlatamam. sizin en büyük hayranınızım.
can yücel sırıtır:
- demek öyle, yatalım o halde?
kadın küskün bir ifadeyle bozuk atar:
- aşk olsun can bey!!
can yücel cevaplar:
- aşk da olacak elbet..

şairleri ve yazarları yazılarından takip etmek sevmek en iyisi bence, eğer Can Yücel benim yan komşum olsaymış bende belki de serre kadar değeri olmayabilirmiş. Hiçiv, eleştiri, alay küfür etmeden de pek tabii yapılabilir diye düşünüyorum.

1- can yücel bir nevi namı kemal değildir.

2- paşa'nın hakkı paşa'ya: bu anı bizzat zeki müren'e sorulmuştur ve bizzat sanat güneşimiz, biricik paşamız tarafından cevaplanmıştır! can yücel'in olayla bir ilgisi yoktur.

3- kartpostal/duygu asena geyiği defalarca yalanlandı olayla ilgili olup/olabilecek herkes tarafından. unutun onu yok öyle bir şey. hem niye duygu asena? bu ülkede duygu asena, can yücel'in nazım'ın zıttı mıdır ki? illa bu şehir efsanesini devam ettireceğiz diyenler, nazlı ılıcak diye anlatmaya devam etsin örneğin...

4- cemal süreya, cemal süreya diye yazılır ve yazıldığı gibi de okunur! neden y'sini attığını da bilmiyorsanız ehühahahaa can baba eline vermiş öahahahha diye şeyler söylemeyin. gidin şiir okuyun.

5- düzyazı hatta geyik muhabbetinin şiirin önüne geçmesi ne acı... can yücel'in şiirlerinden yazsaydınız bu kadar fazla, acaba bu kadar ilgi görür, alkış alır mıydı bu başlık?

6- tüm heredot cevdetlere sorumdur: kaynağınız nedir? götünüz mü? koskoca şairi bir fıkra kahramamı haline getirmişiniz afferin lan size. sıçmışım ortalık yerinize, kıçımın fosforuyla aydınlanın siz artık

Can Yücel ve İsmail YK bi gün yolda bir penguen bulur orasını burasını çekiştirmeye, hayvanı mıncırmaya başlarlar. Ordan geçen bir arkadaşları da der ki: Yazık ya hayvana, hayvanat bahçesine götürsenize şunu!
Akşam olunca aynı arkadaşa tekrar rastlarlar, Can ve İsmail penguenle gezmektedir hala, arkadaşları ''Olm götürmediniz mi hayvanı?'' diye sorar
Can Yücel de der ki ''Sabah götürdük şimdi de sinemaya götürüyoruz''

can yücel ve kadın gazeteci, bir röportaj sonunda..

kadın : zaman ayırdığınız için teşekkürler ve iyi günler
can yücel : ee sevişmeyecek miyiz??
kadın: aşkolsun
can yücel: o da olacak elbet.

yine bir kadın antolojilerden şikayet eder can babanın yanında

kadın:can bey neden hep antolojilerde erkek şairler var hiç bayanlara yer verilmiyor

(cevap gayet kısa ve nettir)

can baba : e o zaman amtoloji olur

neworder kasma abi istersen emin ol burdaki herkes can yüceli senden daha çok seviyor öldükten sonra bu yönüyle anılmayı isteyende odur zaten

rahatsızlığı sebebiyle hastaneye kaldırılmadan önce, kollarına girmiş iki kişiyle beraber izmir kıbrıs şehitleri caddesi'nde rastladığım can yücel tarafından, bir sokak müzisyenine eşlik ederek söylendiğini duyduğum şarkı.

sokak müzisyeni bu şarkıyı çalmaya başladıktan birkaç saniye sonra, ayakta duramayacak kadar sarhoş, tasvir kabul etmeyecek kadar adam bir halde can baba sokağın başında belirdi. gitar çalan o zayıf, parmakları kalem gibi çocuğun çaldığı tınılar arasında çal ernesto'yla fidel'i çal! diye haykırdı... tüm sokak birden durdu.

herkes sadece can baba'nın yüzündeki o ağlamaklı ama asla umutsuz olmayan ifadeye çivilenmiş gibiyken müzisyen boğazındaki damarlar yol yol olmuş bağırıyordu; ernesto'yla castro'nun bağımsız küba düşü....tüm sokak, ve hatta aportta bekleyen polisler bile adı konmamış bir ritüele saygı gösterir gibi şarkıyı dinliyordu... şarkı bitti, can baba gitti... müzisyen toparlandı.. onu dinleyen bir grup insan öylece kalakaldı...

birkaç ay sonra can baba, sadece manevi olarak değil, maddi olarak da sonsuza kavuştu. ben ise bir daha o sokak müzisyenini hiç görmedim. bir daha o geceki can yücel kadar hüzünle, öfkeyle ama yine de inanarak düşleri için şarkı söyleyen bir adamı da görmedim... maalesef...

can yücel ile ilgili bir anı...


grup dinmeyen'in söyelediği şarkının adı kavganın ortasında

KAVGANIN ORTASINDA YAPAYALINIZ KALSANDA...
YILGINLIĞA KAPILIP,KÖRELTME YÜREĞİNİ...
SEN TARİHİN OĞLUSUN,YAŞADIN ONBİNYILDIR!!!
YİTİRİP İNANCINI,KAYBETME DİRENCİNİ...

SPARTAKÜS'ÜN KÖLE ORDUSUNDA NEFERDİN
PARİS BARİKATLARINDA UMUT OLDUN DİRENDİN...
AFRİKA'DA ZENCİYDİN,PANÇO VİLLA'YLA KÖYLÜ
ERNESTO'YLA CASTRO'NUN BAĞIMSIZ KÜBA DÜŞÜ...

Sevgi Duvarı

Sen miydin o yalnizligim miydi yoksa
Kor karanlikta acardik pasli gozlerimizi
Dilimizde aksamdan kalma bir kufur
Salonlar piyasalar sanat sevicileri
Derdim gunum insan arasina cikarmakti seni
Yakanda bir amonyak cicegi
Yalnizligim benim sidikli kontesim
Ne kadar rezil olursak o kadar iyi

Kumkapi meyhanelerine dadandik
Onumuzde Altinbas, Altin Zincir, fasulye pilakisi
Ardimizda gorevliler, ekipler, Hizir Pasalar
Sabahlari aciklarda bulurlardi lesimi
Oyle sicakti ki copculerin elleri
Copculerin elleriyle oksardim seni
Yalnizligim benim supurge saclim
Ne kadar kotu kokarsak o kadar iyi

Baktim gokte bir kirmizi bir ucak
Bol celik bol yildiz bol insan
Bir gece Sevgi Duvarini astik
Dustugum yer oyle acik secik ki
Basucumda bi sen varsin bi de evren
Saymiyorum olup olup dirilttiklerimi
Yalnizligim benim cogul turkulerim
Ne kadar yalansiz yasarsak o kadar iyi

hepimiz kelimeleriz.
ve her şey kelime.
güzel hikayeler.

bu topıcten sonra hem can yucelı tanıdım hemde sevdım tskler emegı gecenlere