Küçük bir köyde başladım hayata…
Sizin gibi düşünen, sizin gibi yaşayan, sizden olan bir çiftçi ailesinin oğluydum…
Bu ülkenin okullarında, bu ülkeden toplanan vergilerle okudum…
Genç bir doktor olduğum gün, heyecanla koştum Anadolu’nun en uzak yerlerine ve bu ülkenin güzel insanlarına hizmet ettim gururla.
Hekimlik hayatım boyunca hiç ödün vermedim dürüstlükten, ahlaktan, ciddiyetten ve meslek onurundan…
Gün geldi sizler bana Ankara’nın yolunu gösterdiniz…
‘Gidin, bu ülkeyi adam gibi idare edin.’ dediniz.
‘Çalmayın, çaldırmayın, bu ülkenin çıkarlarını koruyun, bize ve bizden sonra gelecek olan nesillere güzel bir Türkiye hazırlayın…’ dediniz…
‘Eskilere benzemeyin, gösterişli salonların, makam ve mevkilerin büyüsüne kapılmayın, geldiğiniz yerleri unutmayın, adam gibi adam olun…’ dediniz…
Bunu emir kabul ettim ve sizin adınıza yollara düştüm…
Hep sizden yana oldum beş yıl boyunca…
Sizin menfaatinizi, sizin onurunuzu ve sizin geleceğinizi muhafaza etmek için çabaladım…
Hep daha iyi olsun her şey dedim, hep daha güzel olsun istedim.
Size gelecek her bir kuruş hizmet için zaman geldi günlerce mücadele ettim…
Daha zengin, daha müreffeh, daha huzurlu, daha güvenli, daha güçlü bir ülkede yaşayın istedim hep…
Yeri geldi sustum, yeri geldi haykırdım, yeri geldi isyan ettim…
Acınızı da paylaştım, mutluluğunuzu da…
Başarınızı da paylaştım, umudunuzu da…
Hep sizden yana oldum, hep sizden biri oldum…
Ve hep temiz kalmaya özen gösterdim.
Güç ve erk sahiplerinin, gözlerinizin önüne sermeye çalıştığı o ahlaksız perdeyi aralamaya, yırtmaya ve sizi doğrularla buluşturmaya gayret ettim…
‘Git ve adam gibi vazifeni yap, sakın eskilere benzeme… Benzeyeceksen de buralara gelme…’ diyen babama itaat ettim…
‘Oğul, bu dünyanın öte yanı da var, sakın ola harama bulaşma…’ diyen annem de her attığım adımda yolumu aydınlattı.
Eşim, ‘Bu ülke bizim… Sorumluluğumuz var, bizi buralara Anadolu’nun çilekeş insanları taşıdı… Ben çocuklarımıza hem annelik, hem babalık yaparım, git sen millete hizmet et…’ dedi ve sizin adınıza destek oldu bana.
Ama bana en çok güç veren sizdiniz…
Nasırlı elleriniz,
Işıltılı gözleriniz,
Umut dolu yüreğiniz…
Kimbilir?
Belki de kırdıklarım, üzdüklerim olmuştur…
Hepsinden özür diliyorum.
Hatalarım, kusurlarım, eksiklerim de olmuştur…
Ama şunu bilin ki, hep samimi, hep gerçekçi oldum…
Artık ayrılık vakti…
Şundan emin olun ki, benim yaşadıklarımı yaşasaydınız, benim bildiklerimi bilseydiniz ve benim gördüklerimi görseydiniz siz de aynısını yapardınız.
Her vatansever aynısını yapardı…Şimdilik hoşçakalın…
Kısa bir süre, uzun değil…
Elbette yeniden buluşacağız, yeniden kavuşacağız…
Üstelik daha da güçlü, daha da azimli, daha da kararlı…
Yine tozlu yollarda, yine yüreğimizde sevda, yanık bir Anadolu Türküsü ile koşacağız birlikte…
Sizi çok seviyorum…
Turhan ÇÖMEZ
turhan çömez, tayyibin danışmanı ve özel kalem müdürüdür. son zamanlar akp içindeki muhalif tavrıyla dikkat çekti. hemşerilerine bir de veda mektubu yazdı. koyuyla yazılan yerler düşündürücü...
buyrun efenim
eklemek istediğin ipuçlarını aralarına virgül koyarak sırala: 
web sayfana ekle
arkadaşlarına gönder
favori başlıklarına ekle